Posts Tagged ‘rip’

Έφυγε ο Στάθης Ψάλτης…

Posted: Απρίλιος 21, 2017 in "VIDEO CLUB", ...Cult
Ετικέτες: , ,

ένα πένθιμο του Φθινόπωρου δείλι…

Posted: Σεπτεμβρίου 3, 2016 in Uncategorized
Ετικέτες: ,

20160903_135644s

Καλό ταξίδι στο Θάνο Ανεστόπουλο! Ευχαριστούμε για τη μουσική και για ό,τι άλλο!

Ο ΘΕΟΣ ΠΕΘΑΝΕ

Posted: Δεκέμβριος 29, 2015 in ...musica
Ετικέτες: , , ,

Ο Lemmy Kilmister έφυγε από τη ζωή… ένα σύμβολο ενός ολόκληρου κόσμου. Θα ζήσει αιώνια στις καρδιές μας και στα ηχεία μας. Έφυγε στα 70 του χρόνια. Αλλά και στα 170 να έφευγε πάλι το ίδιο θα ήταν. Καλό ταξίδι στον…

Άρχοντα!

 

 

Ο θρυλικός «leatherface» πέθανε χθες 7/11/2015 στο σπίτι του. Ο ηθοποιός Gunnar Hansen έπασχε από καρκίνο στο πάγκρεας. Γεννήθηκε στην Ισλανδία το 1947 και βρέθηκε στην Αμερική στα πέντε του χρόνια.  Το 1973 δοκίμασε την τύχη του ως ηθοποιός, παίζοντας στο «The Texas Chainsaw Massacre» του Tobe Hooper, τον ρόλο του πετσομούρη… μέλους μιας ιδιαίτερης οικογένειας παρανοϊκών με ανθρωποφαγικές τάσεις. Ο leatherface ήταν ένας αρκετά μεγαλόσωμος χασάπης που δεν μιλούσε και την έβρισκε να φοράει τα πρόσωπα των θυμάτων του, τα οποία έκοβε και τα έραβε χωρίς ιδιαίτερη μαεστρία. Ο χαρακτήρας, όπως και η ταινία, είναι εμπνευσμένος από τη ζωή του Ed Gein, ενός δολοφόνου με άρρωστο ψυχισμό όπου έβρισκε διάφορες χρήσεις για τα ανθρώπινα κουφάρια (κοπτοραπτική κλπ). Η ταινία κυκλοφόρησε το 1974, αποτελεί διαμάντι στο χώρο του τρόμου και ο leatherface βρίσκει τη θέση του στην αιωνιότητα. O Gunner έπαιξε ακόμα σε καμιά εικοσαριά ταινίες, μεταξύ των οποίων  το Hollywood Chainsaw Hookers (1988) & το Texas Chainsaw 3D (2013). Ο μακαρίτης ήταν επίσης και συγγραφέας. Οι λάτρεις του τρόμου δεν θα τον ξεχάσουν ποτέ. Αιωνία του η μνήμη.

Πάνω μια φωτογραφία της θρυλικής οικογένειας με τον leatherface κάτω αριστερά να ποζάρει σε όλο του το μεγαλείο.

Στα 72 του χρόνια την έκανε ο κωμικός που αγαπήσαμε ύστερα από μάχη με τον καρκίνο και με ένα σχετικά πρόσφατο εγκεφαλικό στο ιστορικό του. Γεννήθηκε το 43 στην Αθήνα και φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου του Λεωνίδα Τριβιζά & στη δραματική σχολή Βεάκη.  Ξεκίνησε παίζοντας σε μια ταινία μικρού μήκους και στη συνέχεια έπαιξε σε αρκετές ταινίες ως πρωταγωνιστής, στην τηλεόραση καθώς και στο θέατρο. Ο Κώστας Τσάκωνας θεωρώ πως ήταν ένας αυθεντικός άνθρωπος και θα ζει για πάντα στις καρδιές μας… Καλό ταξίδι του ευχόμαστε.

Ας αφιερώσουμε λίγο ή και πολύ χρόνο και ας δούμε μερικές ταινίες του αποδίδοντας έτσι τον ελάχιστο φόρο τιμής. Dust in the wind…

Μάθε Παιδί μου Γράμματα  (1981)

Ο Νταβατζής Με Τα Ριγέ Σώβρακα (1985)

Ο Άνθρωπος Από Το Τσερνομπίλ (1986)

Κλασσική Περίπτωση Βλάβης  (1987)

Η Μεγάλη Απόφραξη (1987)

Έφυγε χθες από τη ζωή ο Wes Craven και ο κόσμος του τρόμου πενθεί. Ήταν 76 ετών και έπασχε από καρκίνο στον εγκέφαλο. Γεννημένος στο Cleveland του Ohio, σπούδασε λογοτεχνία & ψυχολογία. Ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο γυρνώντας ταινίες πορνό hardcore με ψευδώνυμα, όπως ο ίδιος έχει ομολογήσει. Τη συνέχεια την αφηγούνται τα φιλμ του τρόμου που μας άφησε παρακαταθήκη… Δυο λόγια για κάποια αγαπημένα…

“The Last House on the Left” 1972 σε σενάριο και σκηνοθεσία Wes Craven και ο τρόμος ξεκινάει.

1977 “The Hills Have Eyes” σε σενάριο και σκηνοθεσία Craven. Μια οικογένεια μετά από ένα ατύχημα στο δρόμο πέφτει θύμα μιας οικογένειας αρρωστημένων κανίβαλων στην Αμερικανική στέπα. Για πολλούς η καλύτερη ταινία του Craven. Μπορείτε να την δείτε online στο youtube…

Το 1984 ο Freddy Krueger εισβάλει στους εφιάλτες των ανθρώπων και ο “Εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες” στοιχειώνει από τότε τον ύπνο μας. Ένα διαμάντι τρόμου γραμμένο και σκηνοθετημένο από τον Craven. Για την ιστορία, είναι η πρώτη ταινία που παίζει ο νεαρός τότε Johnny Depp.

1996 “Κραυγή Αγωνίας/Scream” η πρώτη ταινία τρόμου που είδα στην μεγάλη οθόνη. Ήμουν 12 χρονών τότε και καθόλου εξοικειωμένος με τις ταινίες τρόμου. Το scream ήταν από τις ταινίες που με έκαναν να λατρέψω φανατικά αυτό το είδος. Γρήγορα θεωρήθηκε κλασική στον χώρο και ο δολοφόνος(?) του Scream βρήκε τη θέση του δίπλα στον Leather Face, τον Krueger, τον Jason Voorhees και τους λοιπούς ήρωες μας.

Την πλήρη φιλμογράφια του Wes Craven μπορείτε να τη βρείτε εδώ

One, two, Freddy’s coming for you.
Three, four, Better lock your door
Five, six, grab a crucifix.
Seven, eight, Ya better stay awake.
Nine, ten, He’s back again.

Γιώργος Μικάλεφ

Κανείς εδώ δεν τραγουδά

Posted: Απρίλιος 17, 2011 in Uncategorized
Ετικέτες:

Χαράτσι 1984 (LYRA)

Έφυγε απ’ αυτή τη ζωή σήμερα το πρωί ο Νίκος Παπάζογλου σε ηλικία 63 ετών. Η κληρονομιά που μας άφησε πίσω του είναι μεγάλη και το έργο του θα ζήσει για πάντα μαζί με την ανάμνηση του. Καλό ταξίδι του ευχόμαστε.

Leslie Nielsen 1926-2010

Posted: Νοέμβριος 29, 2010 in Uncategorized
Ετικέτες: , ,

Έφυφε από αυτή τη ζωή ο αγαπημένος κωμικός Leslie Nielsen. Ο άνθρωπος αυτος μας πρόσφερε μεταξύ άλλων και άφθονο γέλιο με τις κωμωδίες που έπαιξε και που με αυτές έγινε ευρήτερα γνωστός στη δική μας γενιά. Η φιλμογραφία του είναι μεγάλη και ξεκινάει απ’το 1956 και ενοείται πως δεν ήταν μόνο ένας καλός κωμικός.  Αιτία θανάτου… πνευμονία.

Έφυγε από κοντά μας ο Γιώργος Σάπιος

Posted: Αύγουστος 28, 2010 in Uncategorized
Ετικέτες:

Η καρδιά μας ράγισε… ο Σάπιος έφυγε και δεν θα ξαναγυρίσει. Έφυγε με τον πιο τραγικό τρόπο. Λεπτομέρειες ας μας επιτρέψετε να μην αναφερθούν ως ένδειξη σεβασμού στη μνήμη του. Τα πρόσωπα που είμασταν κοντά του βλέπαμε μια βασανισμένη ψυχή να σιγοσβήνει από καιρό… και το τέλος ήρθε. Ο Σάπιος έσβησε. Πέταξε μακριά. Ελπίζουμε στο τελευταίο αυτό ταξίδι, να βρει την ηρεμία που τόσο πολύ η ψυχή του επιθυμούσε και η ζωή του αρνήθηκε να του δώσει.

Ότι απέμεινε από τη σάπια του σάρκα ας αναγεννηθεί… ας ανθίσει… ας μετατραπεί σε κάτι όμορφο και αθώο, σαν την παιδική καρδιά του που έμαθε να αγαπάει και να μη μισεί αλλά να λυπάται.

Είναι κι ο διάβολος που έστησε χορό
Μες’ το παλάτι που κρυφά σ’ αναζητούσα
Και εσύ πριγκίπισσα κρατούσες τον ορό
Σ’ ένα κρεβάτι μοναχός ψυχορραγούσα


Έφυγε Η Νέτα Μας…

Posted: Μαΐου 19, 2010 in Uncategorized
Ετικέτες:

Έφυγε η κοπέλα μας… έφυγε η Νέτα μας… Αυτά ήταν τα λόγια του παππού, που κλαίγοντας δεν μπορούσε να χωνέψει ότι η αδερφή του έφυγε απ’ τη ζωή.  Όσοι διαβάσετε αυτά τα λόγια θα αναρωτιέστε ποια είναι η Αννέτα. Την Αννέτα λοιπόν δεν την ξέρετε. Ήρθε σε αυτόν τον κόσμο πριν πολλά χρόνια, έζησε, παντρεύτηκε, χήρεψε πρόσφατα και έφυγε σήμερα λίγες ώρες  πριν ξημερώσει. Στον θάνατο δεν υπάρχουν επώνυμοι και ανώνυμοι. Όλοι την ίδια μεταχείριση έχουμε. Όλοι αδέλφια είμαστε. Ας αναπαυθεί η ψυχή της και ας έχει καλό ταξίδι εκεί που πάει.