Posts Tagged ‘ζωγραφική’

Επιστροφή στην Πάτρα μετά από καιρό, κουβαλώντας τις ζωγραφιές μου για μια έκθεση ζωγραφικής στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου Πίξελbooks, Αγ. Ανδρέου 115 Πάτρα. Η έκθεση θα είναι ανοιχτή ώρες καταστημάτων. Εγώ θα σας περιμένω εκεί… κρυμμένος μέσα στα έργα μου ως τις 7 Ιανουαρίου 2017.

Το ημερολόγιο της Μυρτώς στο μπαλκόνι για μια στημένη φωτογραφία. Από κάτω η Αγίου Νικολάου με τα μαγαζιά, τα λαμπιόνια τα Χριστουγεννιάτικα και τα σκαλιά στο βάθος που κάποτε τα κατέβαινε ο Πάνος ξερνοβολώντας. Από πάνω ο ήλιος στην αποτυχημένη του κρυψώνα και πίσω από το ραγισμένο συρματόπλεκτο τζάμι, πολυκατοικίες, ένα καμπαναριό και τα βουνά με μια υποψία χιονιού.

Δύο μέρες έμεινα στην Πάτρα που αν και έχει σχεδόν αδειάσει από φίλους, πέρασα αρκετά καλά, γνώρισα και συναναστράφηκα ωραίους ανθρώπους και πάνω απ’ όλα, ένιωσα πραγματικά χαρούμενος σε μια πόλη που φοβόμουν πως θα συναντούσα φαντάσματα παλαιών και δύσκολων εποχών.

Και δυο λόγια, κλεμμένα από δημοσίευση του εξαίρετου οικοδεσπότη Νεκτάριου…

«Μην την χάσετε, είναι εξαιρετική έκθεση με έργα τα οποία αν προσπαθούσα να τα χαρακτηρίσω θα ξεκινούσα από την λαϊκή ζωγραφική παράδοση του Θεόφιλου, διασχίζοντας εικόνες του Μποστ και σύγχρονων κόμικ, κάνοντας μερικές φορές και βόλτες από πίνακες του Ιερώνυμου Μπος. Επίσης θα βρείτε έργα αφιερωμένα σε εξαιρετικούς συγγραφείς και καλλιτέχνες με την ιδιαίτερη απόδοση του Γιώργου, σε σελίδες ημερολογίου, σε καμβάδες, σε ξύλο, ακόμα ακόμα και σε σελίδες… λεξικού. Αλλά επειδή δεν τα κατέχω αυτά τα εικαστικά, πολύ απλά θα πω ότι είναι τέλειοι πίνακες και θα σταματήσω εδώ. Ελάτε!»

Το πρωί πριν πάρω το λεοφωρείο του ΟΣΕ πέρασα μια τελευταία βόλτα για φέτος από το Πίξελbooks, για να ψωνίσω και μερικά βιβλία. Το έχω σε κακό να πηγαίνω σε βιβλιοπωλείο και να μη φεύγω με βιβλία. Τράβηξα και μια φωτογραφία την όμορφη βιτρίνα με τις αφίσες μου δεξιά και αριστερά… έτσι για να τις στείλω στη μάνα μου στο χωριό να καμαρώσει για το γιο της που κάνει πράγματα. Δεξιά φαίνεται ο φίλτατος Νικόλας να περνάει βιβλία στον υπολογιστή.

Πήγα στο σταθμό νωρίτερα απ’ ό,τι έγραφε το εισιτήριο. Καβγάς μεταξύ μιας κυρίας και ενός οδηγού… ευχάριστα καθημερινά πράγματα. Στο λεωφορείο ύπνος και στο τρένο ανυπόφορες συζητήσεις από νεαρούς φαντάρους σε μια γλώσσα που κρίθηκα ακατάλληλος να μάθω. Γύρισα στο σπίτι κατά τις δύο. Τα δυο σκυλιά μου τρελάθηκαν απ’ τη χαρά τους και ο βιβλιοφάγος Morgan με κάτι σαν χαμόγελο, ποζάρει με το μικρό του δώρο.

Πίξελbooks, Αγ. Ανδρέου 115 Πάτρα
https://www.facebook.com/pixelbooks.gr/

12642564_219004871771892_8271548279235076066_n

Γυναίκες που γνώρισα, αγάπησα και ζωγράφισα!
Γυναίκες με Κάλλος, Σοφία και Δύναμη!
Γυναίκες Θαυμαστές, ως Ελληνίδες!

Ps. Mavro/Stavriotis. Zωγραφική. Κερκυραϊκή Πινακοθήκη

• Γυναίκες με Κάλλος, Σοφία και Δύναμη – θαυμαστές ως Ελληνίδες!
Δυστυχώς – σε ένα ανδροκρατικό σύστημα, πάντα η ιστορική μνήμη είναι «επιλεκτική», έτσι σήμερα προβάλλονται μόνο τα ονόματα των αρχαίων διακεκριμένων ανδρών. Εγώ, για να τιμήσω αυτές τις – άγνωστες σε πολλούς από εμάς – διακεκριμένες (σκοπίμως κρυμμένες) γυναίκες… ζωγραφίζω (σε μετωπιαία μεταλιόσχημα στηθάρια, διαζώματος) και αναρτώ αυτά τα (υποθετικά) πορτρέτα γυναικών του Αρχαίου Κόσμου!

• Ευχαριστώ από τώρα, για την παρουσία σας στα εγκαίνια της έκθεσης,
καθώς και για το ενδιαφέρων που δείχνετε τόσα χρόνια για τις ζωγραφιές μου.
Ελπίζω να σας αρέσουν και αυτή τη φορά.

Ps. Mavro/Stavriotis
Zωγραφική. 8 Φεβρουαρίου – 18 Μαρτίου 2016.
Κερκυραϊκή Πινακοθήκη. Ιωάννου Θεοτόκη 77, 49100 Corfu, Kerkira, Greece. Tel 2661 041085

Η πρόσκληση απο τη Κερκυραϊκή Πινακοθήκη

• Ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης Μιχαήλ Άγγελος Βραδής, σας προσκαλεί στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής του Παναγιώτη Μαυρόπουλου (Ps.Mavro/Stavriotis) με θέμα «Γυναίκες με Κάλλος, Σοφία και Δύναμη! Γυναίκες Θαυμαστές, ως Ελληνίδες».

• Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016 και ώρα 19:00.

(Κερκυραϊκή Πινακοθήκη. Ιωάννου Θεοτόκη 77, 49100 Corfu, Kerkira, Greece. Tel 2661 041085)

Η έκθεση θα διαρκέσει έως 18 Μαρτίου 2016.
Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.

12650161_756563194445539_1707068616_n

Ηλεκτρονικές διευθύνσεις για επιπλέον πληροφορίες.
• To Ηλεκτρονικό εκθεσιακό έντυπο της Έκθεσης,
μπορείτε να το βρείτε να διαβάσετε κείμενα και να δείτε φωτογραφίες έργων ελεύθερα ΕΔΩ… http://issuu.com/psmavro/docs/
• Τη σελίδα της Εκδήλωσης – Έκθεσης μπορείτε να τη βρείτε ΕΔΩ…
https://www.facebook.com/events/554614918046358/
• Τη σελίδα του Ps.Mavro/Stavriotis στο Facebook μπορείτε να τη βρείτε ΕΔΩ…
https://www.facebook.com/ps.mavro.7

SITE 1

* Ευχαριστώ για την παρουσίαση, ανάρτηση, δημοσίευση, εκφώνηση, προώθηση,
ή για όποια άλλη προβολή της έκθεσης μου.
Ps. Mavro/Stavriotis

Κερκυραϊκή Πινακοθήκη. Ιωάννου Θεοτόκη 77, 49100 Corfu, Kerkira, Greece. Tel 2661 041085
info@corfuartgallery.com , psmavro@yahoo.com

Το Ημερολόγιο Της Μυρτώς #1

Γιώργος Μικάλεφ

η καταγραφή του άσωτου έτους 2015,
μέσα από τα μάτια του Γιώργου Μικάλεφ,
στις ζωγραφισμένες σελίδες ενός ημερολογίου

Δύο λόγια για το ημερολόγιο…

Πριν ένα χρόνο και κάτι ψιλά η Μυρτώ ήρθε στο σπίτι μετά τη δουλειά μαζί με πέντε κιλά ημερολόγια που της έδωσαν για το έτος 2015. Άρπαξα τρία από αυτά. Το ένα το έχετε μπροστά σας. Ένα δεύτερο Χριστιανικό με εικόνες και άγια πράματα και θάματα το πετσόκοψα για χρήση κολάζ. Το τρίτο είναι ολίγον τι “Σάπιο” και ακόμα το γεμίζω με σημειώσεις, σκέψεις και σκίτσα χωρίς να τηρώ καθόλου ημερομηνίες. Πίσω στο πρώτο λοιπόν… με το που το άνοιξα μου ήρθε στο μυαλό η ιδέα να καταγράψω όλη τη χρονιά με σκίτσα και λίγες σημειώσεις… με τον τρόπο μου πάντα. Έτσι και έκανα λοιπόν και το αποτέλεσμα αυτής της διαολέμενης χρονιάς βρίσκεται στην οθόνη σας. Μια χρονιά που με βρήκε στα Σπάτα, παντρεμένο με γυναίκα και αρκετά ζωντανά. Πολιτικές εξελίξεις, χαρές, λύπες, ταξιδάκια, κηδείες ανθρώπων, ζώων & Θεών και άλλα πολλά περί ζωής και θανάτου. Το ημερολόγιο πέρασε από σκάνερ (καινούριο απόκτημα) και σας προσφέρεται απλόχερα είτε για online ανάγνωση, χωρισμένο σε 3 μέρη (λόγο του δωρεάν πακέτου υπηρεσιών), είτε για κατέβασμα σε pdf για την ψηφιακή σας βιβλιοθήκη.

βίντεο του φίλου Θανάση Πάνου

 

«DOWNLOAD»
mediafire
dropbox


Εννοείται πως αν θέλει κάποιος να βοηθήσει στη διάδοση μέσω torrent κλπ θα του ήμουν ευγνώμων!

2

Ακολουθούν links για την online μορφή του σε τρία τεύχη (μέσω issuu), τα οποία μπορείτε να διαβάσετε ή να ξεφυλλίσετε, σε μια μορφή που θυμίζει κατά πολύ… βιβλίο.

Myrto’s Diary Part 1

Myrto’s Diary Part 2

Myrto’s Diary Part3

4

Δυο λόγια για μένα…

Γεννήθηκα στην Κέρκυρα το Δεκέμβρη του 85. Από μικρός έδειξα ενδιαφέρον για τις τέχνες και τα γράμματα. Ασχολήθηκα με διάφορες μορφές της ως δημιουργός και ως φίλος. Τη ζωγραφική την αγάπησα πολύ αλλά μία την έπιανα, μία την άφηνα μέχρι το 2009 που την είδα ζωγράφος με πινέλα, χρώματα, καμβάδες και όλο το πακέτο… Το γράψιμο επίσης με συντροφεύει αρκετά τα τελευταία χρόνια και από αυτή την ανάγκη προέκυψαν και οι “εκδόσεις το κόλο” από την φράση ενός παιδικού μας φίλου… Υπήρξε και η “family films corfu” αλλά αυτή είναι από άλλο – καμένο- ανέκδοτο. Το 2014 ήρθε στην Κέρκυρα να με γνωρίσει η μέλλουσα γυναίκα μου με την οποία έφυγα μαζί και ήρθα στην Αθήνα και την παντρεύτηκα. Ακολουθούν links για επικοινωνία κλπ κλπ κλπ.

1

Πρώτη έκδοση: Αθήνα, Γενάρης 2016
εκδόσεις “Το Κόλο”
kolobooks.wordpress.com
Προσοχή: όποιος αποπειραθεί
Να χρησιμοποιήσει μέρος αυτού
του βιβλίου για οικονομικό όφελος,
θα εύχεται οι συνέπειες να ήταν νομικές

λινξ:
acimoc2007@hotmail.com
georgemicalef.blogspot.gr
http://myrtosdiary.blogspot.gr/
kolobooks.wordpress.com
facebook.com/georgemicalefcreations
facebook.com/ekdoseistokolo

«DOWNLOAD»
mediafire
dropbox

adadafa

(κλικ στην εικόνα)

ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΧΡΟΝΩΝ

Αφιερωμένο σε μικρά & μεγάλα παιδιά

Μια σειρά με κλασσικά μυθολογικά θέματα, δουλεμένα με εικονογραφική (λαϊκή, πολλές φορές) διάθεση κατάλληλα για βοηθήματα αφηγήσεις των μύθων. (Ζωγραφιές για να λέω ιστορίες στα εγγόνια μου, τη Λυδία και την Ίριδα!). Ακρυλικά και σκόνες πάνω σε τελάρο-μουσαμά. Δυστυχώς λόγω βερνικιού και κακού φωτισμού οι φωτογραφίες δεν είναι και τόσο καλές, αλλά μια γεύση θα πάρετε.

Τα θυμάστε τα «ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ»…?! (Έκδοση ΑΤΛΑΝΤΙΣ, της δεκαετίας 1960-1970 περίπου…) Από αυτά έχω επηρεαστεί (!) και χρησιμοποιώ σχέδια για την δημιουργία (κάποιων από…) αυτών των πινάκων. Όπως εμείς γνωρίσαμε την Παγκόσμια και την Ελληνική λογοτεχνία μέσα από αυτά τα «ΚΛΑΣΣΙΚΑ»… έτσι και τώρα, προσπαθώ να μυήσω τα εγγόνια μου (τη Λυδία και την Ίριδα) αναπλάθοντας κάποια από τα πρότυπα σχέδια που βλέπαμε σε αυτά…

P.S.Mavro/Stavriotis

Ζωγραφική

«Ελληνικά Μυθολογικά Θέματα«

Κέρκυρα 2010-2014

 

 

 

Ένα εντεκάλεπτο ντοκιμαντέρ για τον ζωγράφο Ιωάννη Δενδρινό, γυρισμένο από τον Φίλιππο Κουτσάφτη. Ο Δενδρινός είναι αυτοδίδακτος ζωγράφος από κάποιο χωριό έξω από την Καλαμάτα και ζει τα τελευταία 30 χρόνια στην Πάρο δουλεύοντας ως οικοδόμος. Πληροφορίες από την περιγραφή ενός βίντεο που ανέβασε κάποιος φίλος και βλέποντας το, ανακάλυψα και εγώ αυτόν τον «Ωραίο» ζωγράφο! Μετά έψαξα να βρω περισσότερες πληροφορίες. Απλά δείτε το…

 


12193414_723852961049896_6709033387078137239_n
• «Ο Άρχοντας Άλντε-πατε-χα, με τη βοήθεια της «Κυρίας της Τι-χουα-κούλπα», (της ονομαζόμενης Χούα-Άκα-Πούκα) ανέβηκε στο θρόνο των Ίνκας και κυβέρνησε κάτω από τη σκιά της. Aπέκτησε μαζί της πολλές θυγατέρες… αλλά κανέναν γιό.

Το μεγάλο λάθος του, ήταν ότι, επιχείρησε να παντρευτεί μια από αυτές, για να αποκτήσει αρσενικό παιδί από το αίμα του. Παραμέρισε λοιπόν, την «Κυρία της Τι-χουα-κούλπα»… αλλά αυτή, με δόλο τον ξεγέλασε, τον παρέσυρε στο κρεβάτι της και τον ευνούχισε.

11921620_723853011049891_5622886796430269396_n

Με τη σύμπραξη του κουνιάδου και εραστή της, η «Κυρία της Τι-χουα-κούλπα», δηλητηρίασε τη θυγατέρα της, ευνούχισε τον Άρχοντα Άλντε-πατε-χα και με τη σύμπραξη του κουνιάδου και εραστή της, τον εκθρόνισε και τον φυλάκισε (για πάντα) μέσα σε ένα υγρό σκοτεινό υπόγειο κελί.

Η «Κυρία της Τι-χουα-κούλπα» ανέβασε στο θρόνο των Ίνκας, τον κουνιάδο και εραστή της, απέκτησε μαζί του, 5 γιούς και κυβέρνησε (μέσο αυτού – ακόμα και μετα το θάνατό του) ως τα βαθιά γεράματα της, την Αυτοκρατορία».

Ας σημειωθεί δέ, πως… (ακόμα και μετά το θάνατο του εραστή της, σε μεγάλη πια, ηλικία) …τέσσερεις γιούς θυσίασε στη Μεγάλη Πυραμίδα του Μέξικο, μέχρι στο θρόνο των Ίνκας να ανέβει ο μικρότερος και ο πιο αγαπημένος της γιός.

Μόνο τότε, η Κυρία της Τι-χουα-κούλπα, υσήχασε και αφέθηκε να την οδηγήσουν (ζωντανή ακόμα) στον τάφο της, μια και (όπως λένε) ακόμα και ο θεός του θανάτου φοβόταν να την πλησιάσει!

12196036_723853057716553_1959386017130833985_n

Η ονομαστή Χούα-Άκα-Πούκα (η τρομερή «Αφέντρα των Υψηλών Τόπων») ίσως να παραμένει, ακόμα και σήμερα, θαμμένη ζωντανή κάτω από τα ερείπια της παλιάς πόλης Τι-χουα-κούλπα… γι’ αυτό οι αρχαιολόγοι που θα εργαστούν εκεί… θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί…

• Ένας πίνακας – μία ιστορία. Απόσπασμα από ένα μυθιστόρημα που δε θα γραφτεί ποτέ.

P.S.Mavro/Stavriotis

12002079_710586265709899_3000237003888384968_n

Έργα δύναμης- εμπειρίες ψυχής!

Η εικαστικός Πηνελόπη Βολτέρρα μοιάζει να καταθέτει στα έργα της, «εμπειρίες ψυχής»! Eικόνες Δύναμης, από πολλά χρόνια (απόκρυφες- ξεχασμένες) καταχωνιασμένες επίτηδες σε καλά κρυμμένα Κοσμικά «συρτάρια». Η ζωγράφος ψαχουλεύει τα «συρτάρια» της και ανασύρει από αυτά επιλεκτικά «κομμάτια» ζωής- αλήθεια ποιας ζωής… Της εδώ ή της εκεί; Όσοι είναι τυχεροί και βλέπουν αυτά τα «κομμάτια», αναθυμούνται και αυτοί, δικά τους κρυμμένα «κομμάτια», τα οποία, με τη σειρά τους, τα ανασύρουν και αυτά από τη λήθη.

Αυτό είναι το όφελος από την εικαστική εργασία της Πηνελόπης Βολτέρρα. Δύσκολο το έργο της γιατί, για τους πολλούς, είναι ευκολότερο το να μη «θυμηθούν». Δύσκολο αλλά όμορφο και ωφέλιμο! Φυσικά ούτε λόγος για την αναμφισβήτητη ικανότητα της, στο χρώμα, στο σχέδιο και στη σύνθεση. Η Πηνελόπη Βολτέρρα είναι «Διδάσκαλος» σε αυτά! Όσο για την ατμόσφαιρα που δημιουργεί, με το χρωστήρα και τα σχήματα της παλαιότερα ή με τα γλυπτά και τους όγκους αυτή τη φορά, πράγματι είναι ατμόσφαιρα «Αγγελική»!

Αυτά, είχα την τύχη βλέποντας έργα της να τα διαισθανθώ παλαιότερα. Αλλά η επιβεβαίωσή όλων, έρχεται τώρα. Βλέποντας αυτά τα Νέα- αλλά Παλαιά για εμένα Αρχέτυπα- γλυπτά έργα της Πηνελόπης Βολτέρρα, πάλι την ίδια διαπίστωση κάνω!

Επιτρέψτε μου να καταγράψω αυτό που αισθάνομαι κάπως «αλληγορικά και ποιητικά»… Η συγκεκριμένη καλλιτέχνης είναι μια «αρχαία ψυχή» που μετά από μακροχρόνια σπουδή της, πάνω στο σχήμα, το χρώμα και την σύνθεση, αλλά και μετά από σοβαρή μελέτη των υλικών έκφρασης που χρησιμοποιεί, επιλέγει να εμπλακεί σε «μάχη», σε υλικό πεδίο. Μετά από την όποια διείσδυσή της στους Ακκασικούς χώρους, μετά από μυστικές σπουδές και ύστερα από ανέκφραστες μυστηριακές τελετουργίες που της δίνουν υψηλές αισθητικές μυήσεις, αναδύεται και πάλι στο ΕΔΩ, επιστρέφοντας από τον Πλατωνικό Κόσμο των Ιδεών και των Προτύπων!

Γυρνώντας η καλλιτέχνης από την ονειρική Ατλάντια Πολιτεία, όπου, ως Ιάσονας- Αργοναύτης είχε επισκεφτεί και όπου, ως Θησέας- μαθητής θήτευσε, και αφού δραπέτευσε από τον Κοσμικό Λαβύρινθο, όπου βασίλευε το Τέρας της Λήθης, εμφανίζεται και πάλι ΕΔΩ! Αυτή τη φορά ως Ηρακλής, έτοιμη ως καλλιτέχνης- ιέρεια να τελέσει Άθλους! «Αυτό» που φέρνει μαζί της από ΕΚΕΙ που πήγε, είναι ό, τι βιωματικά κέρδισε, ό, τι έκλεψε, ή ό, τι της χαρίστηκε. «Αυτό» θέλει να το υλοποιήσει να το μορφοποίησει και να το κοινοποιήσει ΕΔΩ.

Η Γνώση που δεν κοινοποιείται «καίει» αυτόν που την ιδιοποιείται ή την κρύβει.

Η Πηνελόπη Βολτέρρα κατασκευάζει ένα φανερό υλικό Ναό όπου μέσα σε αυτόν ιερουργεί- τοποθετεί μορφές, όγκους, φόρμες, χρησιμοποιώντας ματιέρες και τονικότητες. Με οικείους σε αυτήν συμβολισμούς επιχειρεί να αφηγηθεί στους επισκέπτες- προσκυνητές τον μύθο της Γένεσης και της Δημιουργίας των Κόσμων- όχι μόνο όπως αυτή τον κατανοεί, αλλά και όπως της επιτρέπεται να αποκαλύψει. Μέσα σε αυτόν τον υλικό εικαστικό Ναό τα ανεκδιήγητα, τα ανέκφραστα, τα άυλα και τα αφανή γίνονται διήγηση, εκφράζονται, υλοποιούνται και μορφοποιούνται με την Τέχνη της Πηνελόπης Βολτέρρα.

Αυτά εκλαμβάνω και αυτά καταγράφω! Δεν είναι απαραίτητο ως καλλιτέχνης η Πηνελόπη Βολτέρρα να ερμηνεύσει η ίδια το έργο της. Ούτε είναι απαραίτητο να συμφωνεί με αυτά που εγώ διαισθάνομαι, βλέπω και κατανοώ. Άλλωστε αυτό είναι η μαγεία της Τέχνης. Ο δημιουργός καλλιτέχνης δημιουργεί αισθητικούς- νοητικούς κόσμους… Και ο φιλότεχνος παρατηρητής, ανάλογα την οπτική του, εκλαμβάνει αυτό που μπορεί και αυτό που θέλει. Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι με αυτό το σημείωμά μου κατανόησα και ερμήνευσα το έργο της Πηνελόπης Βολτέρρα. Θέλησα όμως να μοιραστώ μαζί της και μαζί σας αυτές τις σκέψεις μου, δείχνοντας την δική μου οπτική.

Κυρία Πηνελόπη Βολτέρρα, σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που, με το πρόσφατο εικαστικό έργο σας, με μυήσατε στον Κόσμο σας, μου χαρίσατε ΥΨΗΛΗ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΑΠΟΛΑΥΣΗ και με βάλατε ξανά σε παλιούς δρόμους σκέψης…

Ps.Mavro/Stavriotis – ζωγράφος.

12019973_710586389043220_1309787374951681664_n

Ο Μιχαήλ Άγγελος Βραδής και η καλλιτεχνική επιτροπή της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης σας προσκαλούν στα εγκαίνια της έκθεσης γλυπτικής της Πηνελόπης Βολτέρρα.
Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2015 και ώρα 19:00.
Η έκθεση θα διαρκέσει έως 30 Νοεμβρίου 2015.
Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.

11392899_477183539104838_4521029861903208639_n

Η εικαστική ομάδα ΖωγραφοίΖωντες παρουσιάζει την έκθεση ζωγραφικής «Από Ποίηση» με έργα βασισμένα σε ποιήματα. Από 15 έως 25 Ιουνίου στο κτίριο Πρώην Εμπορικής Τράπεζας, Τσαγρή 22, Παλιά Πόλη, Ρέθυμνο. Καθημερινά 11.00-14.00 & 18.00-22.00

15 Ιουνίου στις 20.00 θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της έκθεσης.
24 Ιουνίου στις 19.00 κουιντέτο κλαρινέτων Δημοτικής Φιλαρμονικής.
25 Ιουνίου στις 21.00 βραδιά μελοποιημένης ποίησης, μουσικής και τραγούδι, Ειρήνη & Μαρία Μπαρουξή.

η εκδήλωση στο facebook

Έκθεση Ζωγραφικής, P.S.Mavro/Stavriotis.
sifis antras• Tη Δευτέρα, 5 Αυγούστου (και ώρα 8.00 το βράδυ) εγκαινιάζετε στην «Kερκυραϊκή Πινακοθήκη» (Ιωάννου Θεοτόκη 77 / Κέρκυρα) μια πολύ ενδιαφέρουσα Έκθεση Ζωγραφικής, του Παναγιώτη Μαυρόπουλου (P.S.Mavro/Stavriotis) που έχει σαν τίτλο… «Πρόσωπα – αληθή και αναληθή – που μιλούν και αφηγούνται». Ο Κερκυραίος καλλιτέχνης παρουσιάζει, με το μοναδικό, δικό του – ιδιότυπο – τρόπο, μια σειρά από υποθετικά πρόσωπα – ποτρέτα, ζωγραφισμένα (με παστέλ λαδιού, ακριλικά και σκόνες), πάνω σε χαρτόνια από χαρτόκουτες!
KEPKYPAΪKH ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ. Aύγουστος – Σεπτέμβριος 2013.
P.S.Mavro/Stavriotis. «Πρόσωπα – αληθή και αναληθή – που μιλούν και αφηγούνται». Eγκαίνια: Δευτέρα 5 Αυγούστου / ώρα 20:00 μ.μ.
* «Eυχαριστούμε εκ των πρότερων (!) τόσο για την παρουσία σας στα Eγκαίνια της Έκθεσης μας, όσο και για την προβολή αυτής της καλλιτεχνικής εργασίας». (Μιχαήλ – Άγγελος Βραδής – P.S.Mavro/Stavriotis)
 PSMavro Agios me koystoymi
Aπό το γλύπτη Γιώργο Μέγγουλα…
για την τελευταία ζωγραφική εργασία του P.S.Mavro/Stavriotis 
που παρουσιάζετε στην «Kερκυραϊκή Πινακοθήκη».
Το «πικρό χιούμορ» και η αναζήτηση της κρυμμένης πνευματικότητας, 
όπως καταγράφετε Εικαστικά στα «Πρόσωπα» του P.S.Mavro/Stavriotis 
Giorgos Meggoylas f1
Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ (με αυξανόμενο ενδιαφέρων) την καλλιτεχνική εργασία του P.S.Mavro/Stavriotis, όπως αυτή παρουσιάζετε στις εκθέσεις όπου συμμετέχει.
Αυτή τη φορά διαπιστώνω ότι… τα έργα που επέλεξε να μας παρουσιάσει δεν είναι μια απλή παράθεση «πορτρέτων». Η προσεκτική παρατήρηση τους με κάνει να υποψιαστώ πως υπάρχει κάτι πολύ βαθύ και πολύ φιλοσοφημένο που θέλει να μας πει ο καλλιτέχνης!
PSMavro VENETINOS kitrinogenisΤα «Πρόσωπά» του P.S.Mavro, ομοιάζουν να έχουν βγει μέσα από αγιογραφίες, ή από τις φωτογραφίες συγγενών που βρίσκονται κορνιζαρισμένες και κρεμασμένες στα παλιά σπίτια μας. Η φθορά, ο θάνατος, η λησμονιά, ή η ανάμνηση καταγράφετε και υποδεικνύετε εικαστικά, πολλές φορές ακόμα και με ένα ιδιότυπο πικρό σαρκαστικό χιούμορ. Mε αυτό το εικαστικό αλλά και λεκτικό σαρκασμό (του P.S.Mavro) προβάλλονται τα βαθύτερα «δράματα» που δημιουργούνται από τις σχέσεις και τις ιδιαιτερότητες των ανθρώπων. Οι προσωπικές ιστορίες όλων μας, έχουν ως αφετηρία πάντα κάποια αιτία, παρουσιάζουν μία απρόβλεπτη πλοκή… και σχεδόν συχνά μας οδηγούν σε οδυνηρή κατάληξη.
PSMavro MarikakiΜέσα από τα έργα του P.S.Mavro υποδεικνύεται εξατομικευμένο το ανθρώπινο «Δράμα» στην ολότητα του. Τα «Πρόσωπα» διηγούνται μία αρχέτυπη ιστορία, που ο παρατηρητής διαβάζει στα μάτια των εικονιζόμενων. Πρόκειται για «αφηγήσεις» απλές – γήινες, αλλά και βαθιά φιλοσοφημένες. Aυτή η ιστόρηση επιτυγχάνετε από το P.S.Mavro – όχι απλά με την τεχνική και το στυλ, που επιλέγει να χρησιμοποιήσει – αλλά με την Eσωτερικότητα που καταφέρνει να αναδείξει μέσα από το έργο του.
Τα «Πορτρέτα» του P.S.Mavro δεν είναι απλές «φωτογραφικές» απεικονίσεις προσώπων… ούτε επιδιώκετε η όποια «ομοιότητα» με νατουραλίστικες τεχνικές. Πολύ περισσότερο δεν υπάρχει καμία «ωραιοποίηση» και κανένα «φινίρισμα» του έργου του. Ο καλλιτέχνης αδιαφορεί για όλα αυτά. Ο P.S.Mavro/Stavriotis βαθιά επηρεασμένος από τη Mεσαιωνική ανατολική ζωγραφική (που καθορίζει την ελληνικότητα του) αδιαφορώντας για δυτικά πρότυπα και επηρεασμούς – ζει και εργάζεται (τα τελευταία χρόνια) απομονωμένος στο νησί μας.
Με αυτά τα έργα του, μας παρουσιάζει έναν «παραδοσιακά – σύγχρονο» τρόπο γραφείς και απεικόνισης, τόσο δυνατό που… θα ήταν αδιανόητο, κάποιος, βλέποντας αυτή την έκθεση, να μη νιώσει τα ίδια συναισθήματα που θα ένιωθε μπαίνοντας σε μία Mεσαιωνική εκκλησία! Τα βλέμματα των αγίων, που σε κοιτούν από ψηλά, από τις τοιχογραφίες, είναι τα ίδια με αυτά των πορτρέτων του P.S.Mavro! Έχουν ακριβός την ίδια Ιερότητα και εκπέμπουν την ίδια Πνευματικότητα. Εξάλλου, οι άγιοι ήταν και αυτοί καθημερινοί άνθρωποι.
PSMavro kopela
Η δύναμη, του καλλιτεχνικού έργου του P.S.Mavro/Stavriotis, στηρίζεται (όπως προ είπαμε) καθαρά στην Πνευματικότητα που εκπέμπετε (εκ βαθέων) από τα πρόσωπα που απεικονίζονται. Αυτό που εκπέμπετε είναι κάτι υψηλό, εκλεπτυσμένο και πνευματικό… κάτι που δεν περιγράφετε με λόγια αλλά βιώνετε με συναισθήματα και σκέψεις, που γεννιούνται με την προσεκτική παρατήρηση των έργων. Neoplasia 6Έργων εσωτερικών που λειτουργούν σαν καθρέφτης… και που σε αυτά ο κάθε ένας μας, βλέπει κομμάτια της ψυχής του. Αυτό ακριβός συμβαίνει και με τη θέαση μιας λατρευτικής ιερής εικόνας. Σε αυτήν, ο απλός άνθρωπος, βλέπει την «εν δυνάμει» αγιοποίηση του. Όπως η «αγιότητα» των «ιερόν προσώπων», κατακτήθηκε μέσα από τα βάσανα που προκλήθηκαν από τα πάθη, τα πιστεύω και τα θέλω τους… έτσι και ο απλώς καθημερινός άνθρωπος, με όλα τα βάσανα, τα πάθη και τις ατέλειές του… θα καταφέρει τελικά να «εκ πυρωθεί» και να μετουσιωθεί σε «Πνεύμα Άγιο».
DIAF.PROSKL.PSMavroΚάτι ακόμα που είναι έκδηλο σε αυτή την έκθεση, είναι η σύνθεση και η ανασύνθεση των εικόνων. Όλοι μας έχουμε δει – δίπλα στους αγίους, στα εικονοστάσια των σπιτιών μας… αναρτημένα παλιά συγγενικά φωτογραφικά πορτρέτα… Ο συνειρμός της ταύτισης της λατρευτικής εικόνας και του συγγενικού φωτογραφικού πορτρέτου είναι φανερός. Οι πρόγονοί μας , στη μνήμη μας έχει είδη αγιοποιηθεί! Γι αυτό λοιπόν, πολλά από τα πρόσωπα που ζωγραφίζει ο P.S.Mavro/Stavriotis, έχουν φτερά αγγέλου ή φέρουν φωτοστέφανο δόξας.
Θα κλείσω αυτό το σημείωμα με μια προσωπική μου ανάμνηση. Κάποτε είχα ρωτήσει το Γιάννη Τσαρούχη… «Δάσκαλε, γιατί ζωγραφίζετε – ως αγγέλους με φτερά – τα μοντέλα σας? Ο Τσαρούχης με κοίταξε και χαμογελώντας μου, ειρωνικά… δε μου απάντησε! Τώρα, βλέποντας τα «πορτρέτα», τους «άγιους» και τους «αγγέλους» του P.S.Mavro/Stavriotis νομίζω ότι βρήκα την απάντηση στο ερώτημά μου.
Προτρέπω τους φιλότεχνους να επισκεφτούν και να δουν αυτή την έκθεση… να κρίνουν τα έργα στο σύνολό τους, να τα δουν αλληλένδετα και ως ενότητα με τα κείμενα που τα συνοδεύουν… αλλά κυρίως να τα πλησιάσουν κάνοντας μια πιο προσωπική Εσωτερική προσέγγιση προβάλλοντας σε αυτά τον εαυτό τους. θα κερδίσουν πολλά!
Γιώργος Μέγγουλας
Γλύπτης / Ιππότης γραμμάτων και τεχνών της Γαλλικής Ακαδημίας.
Αύγουστος 2013 …για την τελευταία ζωγραφική εργασία του P.S.Mavro/Stavriotis 
…………………………….
P.S.Mavro / Stavriotis – Ζωγραφική. 
«Πρόσωπα – αληθή και αναληθή – που ομιλούν και αφηγούνται». 
Παστέλ λαδιού και σκόνες σε χαρτόκουτα! 
Kερκυραϊκή Πινακοθήκη. Aύγουστος – Σεπτέμβριος 2013.
Εγκαίνεια: Δευτέρα 5 Αυγούστου / ώρα 20:00 μ.μ.
DIAF.PSMavro

Το Straw Dogs magazine είναι ένα περιοδικό για τις τέχνες με έδρα του την Κύπρο. Την ύλη του καλύπτουν πρωτοεμφανιζόμενοι καλλιτέχνες από τον χώρο της ποίησης, πεζογραφίας, ζωγραφικής, φωτογραφίας, μουσικής, κινηματογράφου, κ.α. Σκοπός του περιοδικού είναι να αναδείξει νέα παιδιά που θέλουν να παρουσιάσουν την δουλειά τους για πρώτη φορά σε μορφή εντύπου.
Υπεύθυνοι για αυτό το εγχείρημα είναι ο Γιάννης Ζελιαναίος και η Γιώτα Παναγιώτου.
Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2012 και μπορείτε να το προμηθευτείτε στέλνοντας mail στοstrawdogsmagazine@yahoo.com
ή επικοινωνώντας με το βιβλιοπωλείο Φοίβη (Σόλωνος 99, 5ος Όροφος. Τηλ: 210 3304012, mail fene17@otenet.gr )
Το blog του περιοδικού είναι http://strawdogsmagazine.blogspot.gr
Υπόψη πως τα θέματα του περιοδικού δεν αναρτώνται στο blog.

Επίσης, στο παραπάνω mail μπορείτε να επικοινωνήσετε με το Γιάννη και τη Γιώτα και να στείλετε μέρος της δουλειά σας αν επιθυμείτε να συμμετέχετε σε ένα από τα επόμενα τεύχη.
Το πρώτο τεύχος φιλοξένησε και μια συζήτηση/συνέντευξη που φτιάξαμε με το Γιάννη καθώς και μέρος της δουλειάς μου.
Παραθέτω ένα απόσπασμα της συζήτησης αυτής:
 …
Η Νόσος της Ποίησης μέσα από τις Εμπειρίες ενός Πνιγμένου
 …
Περιπλανώμενος κάπου μεταξύ Αθήνας και Ρεθύμνου, ατόφιο «μπάσταρδο» παιδί της γενιάς του ’78, ο Χρήστος Ζάχος πάντα με μια μποτίλια ρακή στη τσέπη, ξεκίνησε να γράφει ποίηση από τα δεκατέσσερά του όταν και αντίκρισε το στίχο ενός ποιήματος του αγαπημένου του Κώστα Καρυωτάκη στο θρανίο του σχολείου. Τα πάντα πήραν τον δρόμο τους από εκεί και πέρα κι όταν καμιά φορά δεν θρόνιαζε τις λέξεις στο χαρτί, πάλευε στα δωμάτια με την δεύτερη αγαπημένη του τέχνη, τη ζωγραφική.
Γνωρίστηκα μαζί του όπως γνωρίζονται και οι περισσότεροι καλλιτέχνες σήμερα. Μέσα από τα ιστολόγια που κρατάει του ζήτησα να μου στείλει τα βιβλία του κι ανταποκρίθηκε άμεσα. Αλλεπάλληλα mail ακολούθησαν όπου και μοιραστήκαμε τις ίδιες ανησυχίες, σκέψεις πάνω στην ποίηση και όχι μόνο. Μέσα από αυτές τις κουβέντες φτιασιδώθηκε και η παρακάτω κουβέντα που θα διαβάσετε.
 
 …
Ποια είναι η άποψη σου για την ελληνική ποίηση σήμερα;

 …

Κοίτα… εκδίδονται κάθε χρόνο πάρα πολλές ποιητικές συλλογές από τις οποίες, δύσκολα ξεχωρίζει κάτι. Υπάρχουν μάλιστα, δεκάδες ή και εκατοντάδες blogs με ποίηση. Τι παρακολουθούμε απ’ όλα αυτά; Ένα ελάχιστο ποσοστό.
Από αυτά που διαβάζω και παρακολουθώ, έχω καταλήξει στο εξής:
Ένα μεγάλο ποσοστό είναι βαρετά και τετριμμένα πράγματα. Υπάρχει όμως και ένα μικρότερο ποσοστό που ξεχωρίζει έντονα, πεισματικά.
Είναι ορισμένοι νέοι ποιητές και ποιήτριες  που  δεν ενδιαφέρονται για εκδόσεις και λοιπά και με αγριεμένο μάτι και θολωμένο μυαλό, μέσα στα σκοτεινά τους δωμάτια, κάνουν πραγματική Ποίηση.  Κι αν καμιά φορά κάνουν το λάθος να εκδώσουν (η αιώνια ματαιοδοξία των καλλιτεχνών) και να μπουν στο «σύστημα» αυτού του σιναφιού, πληγώνονται και τα παρατάνε. Δεν κάνουν ποίηση για την ποίηση και τους κριτικούς, αλλά για να σώσουν την ψυχή τους. Για να μην τρελαθούν. Αυτούς θέλω να γνωρίσω. Σε αυτούς ελπίζω.
Πιστεύεις δηλαδή ότι τον να εκδίδεσαι είναι λάθος; Προσωπικά θεωρώ πως έτσι κι αλλιώς η τέχνη είναι πρώτα για να σώσεις τον κώλο και την ψυχή σου και το να εκδοθείς έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Θεωρώ όμως μεγάλη ηττοπάθεια να μην μπορείς να αντιμετωπίσεις το έξω και ειδικά το σινάφι. Απ την στιγμή που τα βγάζεις προς τα έξω αναζητάς κάτι, να γνωρίσεις ομοϊδεάτες σου όπως σωστά λες. Η γνώμη μου είναι πως άλλο το να σώσεις την ψυχή σου κι άλλο η έκδοση. Άλλωστε όπως έλεγε κι ένακοινός μας «φίλος», if you are going to try go all the way.
Δεν πιστεύω πως είναι λάθος να εκδίδεσαι, λάθος είναι η αντιμετώπιση των εκδοτών προς τους συγγραφείς τους. Πηγαίνεις σε κάποιον εκδότη με μια βαλίτσα όνειρα και καταφέρνει να στα καταρρίψει από την πρώτη κιόλας συνάντηση.  Ζητάνε υπέρογκα ποσά για την έκδοση, διαφήμιση, διακίνηση – υποτίθεται – του βιβλίου και αφού τα πάρουν, αδιαφορούν και δεν κάνουν τίποτα. Ίσως να μην είναι όλοι έτσι, ίσως να υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά…
Οι περισσότεροι είναι έμποροι και στυγνοί επιχειρηματίες που δεν ενδιαφέρονται για την τέχνη και την λογοτεχνία, παρά μόνο για το πόσα θα πουλήσουν. Αν πουλάει ο τσελεμεντές και βιβλιαράκια του τύπου «κάντο μόνος σου», αυτά θα βάλουν στο “μαγαζί” τους. Αν τους πεις για ποίηση, θα σου πουν: «Η ποίηση και το διήγημα δεν πουλάνε! Γράψε κάνα μυθιστόρημα, ελαφρύ, τύπου “άρλεκιν”, και θα στο μοσχοπουλήσω!». Απογοητεύεσαι και πας και βρίσκεις κάποιον που εκδίδει ποίηση και χαίρεσαι που δέχτηκε να “συνεργαστείτε”. Μετά βλέπεις κι αυτός τα ίδια κάνει και αναρωτιέσαι: γιατί δεν έκανα αυτοέκδοση; Η αυτοέκδοση είναι μια καλή λύση για να αποφύγεις την αυθαιρεσία των εκδοτών, αλλά κι εκεί, πρέπει να μάθεις να κάνεις μόνος σου τη διακίνηση – πράγμα ψυχοφθόρο για τους καλλιτέχνες.
Λοιπόν, τι λύση υπάρχει; Να βρεις κάποιον σωστό εκδότη που θα πιστέψει σε σένα και θα προωθήσει το έργο σου. Ουτοπικό δεν ακούγεται αυτό; Δεν ξέρω. Θέλει πολύ προσοχή και ψάξιμο αν κάποιος αποφασίσει να εκδώσει.
Αλλά το κακό – ή καλό – με τους καλλιτέχνες, είναι πως κανείς δεν κρατάει το έργο του για τον εαυτό του. Θέλει να το μοιραστεί για να ελαφρύνει η ψυχή του. Νοιώθει υποχρέωση να βγει προς τα έξω, να εκδοθεί. Ναι. Όπως και οι πουτάνες. Άλλωστε, λόγω της έκδοσης δεν έχουμε πιάσει αυτή την κουβεντούλα;
 (…)
 …

Πάμε λίγο το πράγμα απ’ τα γεννοφάσκια του. Πότε ξεκίνησες να γράφεις και που, το που στο ρωτάω γιατί πάντα αυτοί που γράφουν έχουν ένα αγαπημένο μέρος που κάθονται και «παλεύουν» με το χαρτί, το γιατί γράφεις δεν θα στο ρωτήσω γιατί το θεωρώ ηλίθιο.  Απ’ την άλλη διαβάζοντας τα βιβλία σου ήταν σαν να είδα περιόδους σημαντικές στη ζωή σου, που τις έβαλες κάτω για να τις «ξεματιάσεις». Κι ένα δεύτερο σκέλος, πότε ξέρεις ότι ένα ποίημα που ΄χεις γράψει είναι καλό για σένα;

 …

Πότε ξεκίνησα… χμ…
Ήμουν 14άρων και στο θρανίο του σχολείου κάποιος είχε γράψει “Τα αστέρια τρεμουλιάζουνε καθώς το μάτι ανοιγοκλεί προτού δακρύσει…” και από κάτω Κ.Καρυωτάκης. Με είχε εντυπωσιάσει τόσο πολύ, που την επόμενη πήγα και πήρα το βιβλίο του με τα ποιήματα και τα πεζά.
Κάθε βράδυ λοιπόν, την ώρα που έπεφταν όλοι για ύπνο, έπαιρνα το βιβλίο, πήγαινα στο σαλόνι και το διάβαζα αργά, να μπορέσει να με συνεπάρει, να νοιώσω τον οίστρο του ποιητή. Έπειτα το έκλεινα και σε ένα τετράδιο άρχιζα να σκαρώνω τα δικά μου ανορθόγραφα και αδέξια στιχάκια. Αυτό υπήρξε η αρχή και συνέχισα μέχρι τα 17. Μετά σταμάτησα να γράφω.
Έχει  ο καιρός γυρίσματα όμως, και γύρω στα 25 μου χρόνια, άρχισα να γράφω ξανά. Συνέχισα με πάθος και έγραφα σχεδόν κάθε μέρα. Ίσως να έφταιγε και η κατάθλιψη  εκείνον τον καιρό, δεν ξέρω.
Στα 30 μου, είχα μαζέψει το υλικό της «Νόσου» και του «Κραταιά» τα οποία εξέδωσα το 2009. Το «κραταιά», είχε αρχικό τίτλο «Η μούσα και ο ποιητής» και βγήκε σε περιορισμένα αντίτυπα (15;). Το 2010 το επανεκδίδω αλλάζοντας τον τίτλο σε «κραταιά ως θάνατος αγάπη», σε 50 αντίτυπα. Άστο να γίνει σπάνιο αυτό – εξάλλου είναι πολύ προσωπικό και δεν το προώθησα καθόλου. Την επόμενη χρονιά, άλλαξα εκδοτικό και εξέδωσα το «Εμπειρίες». Αλλά κάτσε, εσύ κάτι άλλο με είχες ρωτήσει…
Α, το πού γράφω. Συνήθως στον υπολογιστή στο καθιστικό. Αλλά γράφω και σε χαρτί και έξω από το σπίτι, στα ταξίδια και οπουδήποτε βρεθώ. Όχι συχνά όμως, όχι όπως παλιά. Δεν προσδοκώ να γράψω, απλά περιμένω. Και όταν έρθει η θεά της έμπνευσης, αρπάζω το στυλό και προσπαθώ να την απαθανατίσω. Κάτι σαν φωτογραφία ή σχέδιο της στιγμής.
Κι όσο για το πότε γνωρίζω αν ένα ποίημα είναι καλό… από τη σύλληψή του. Κάποια ποιήματα – το ξέρω πως ήταν καλά –  δεν πρόλαβα να τα καταγράψω κι έτσι, χάθηκαν. Αυτά που έχουν γεννηθεί κάτω από περίεργες ή και άσχημες καταστάσεις, το ξέρω, είναι καλά. Κάποια άλλα που προσπάθησα να γράψω, αλλά η θεά της έμπνευσης είχε φύγει, το ξέρω, είναι κακά. Αλλά, δεν πετάω ποιήματα. Τα αφήνω στο τετράδιο και κάποια στιγμή, μετά από χρόνια, γυρνάω σε αυτά και θυμάμαι…
Αλλά, όταν βάζεις την ψυχή σου σε κάτι, γίνεται να μην είναι καλό; (…)
 …
 …
Τι σε τρομάζει στο γράψιμο περισσότερο σε σχέση με τον εαυτό σου; Και τι περιμένεις από την ποίησή σου; Εντάξει δυο οι ερωτήσεις αλλά έτσι κι αλλιώς όλο κλέβουμε…
 …
Αφού γουστάρουμε την παρανομία, τι λες τώρα… Λοιπόν.
Στο γράψιμο δεν με τρομάζει τίποτα. Ίσως η γραφή μου να τρομάζει κάποιους άλλους – κυρίως κοντινά μου πρόσωπα. Αλλά αυτοί που τρομάζουν, είναι αυτοί που δεν καταλαβαίνουν ή το βλέπουν συναισθηματικά. Στα γραπτά μου, έχω πεθάνει κάμποσες φορές και άλλες τόσες έχω βγάλει τη γλώσσα στο θάνατο. Όταν όμως κάποιος δικός σου διαβάζει για το θάνατό σου, δεν μπορεί να το δει λογοτεχνικά. Συναίσθημα βλέπεις…  σε γνωρίζει, σε αγαπά.
Με τη γραφή ξορκίζω καταστάσεις και ό,τι με βαραίνει. Το βγάζω, αλαφρώνω, και ανήκει στο παρελθόν, έχοντας αφήσει ένα σημάδι. Ένα ποίημα ή διήγημα. Με αυτόν τον τρόπο αυτοθεραπεύομαι και το μόνο που μένει, είναι η τέχνη. Το ίδιο και με τους πίνακες. Πόσες φορές που ένοιωθα σκατά, δεν πήρα καμβάδες και χρώματα να ξεσπάσω πάνω τους; Και τι έμεινε μετά; Ένας πίνακας.
Η τέχνη λοιπόν, λειτουργεί σαν αυτοθεραπεία. Αν δεν έκανα τέχνη, θα ήμουν νεκρός. Αν δεν αφηνόμουν στα πάθη μου (έρωτα, ποτό, τέχνη, αμπελοφιλοσοφίες…), πάλι νεκρός θα ήμουν.
Τι περιμένω από την ποίηση μου; Να συνεχίσω να νοσώ από αυτήν και θεραπεία ποτέ να μη βρω. Να γράφω. Όσο είμαι ζωντανός να γράφω. Να ξορκίζω τις κακές στιγμές και να υμνώ τις όμορφες. Άλλωστε, Η ποίηση είναι νόσος. Αν δεν πάσχεις από ποίηση, δεν μπορείς να κάνεις ποίηση*.
Κι αν κάποιος μπορέσει και εκφραστεί ή εμπνευστεί μέσα από τα γραπτά μου, αυτό μου προκαλεί μια ενδόμυχη ικανοποίηση. Τι θα ήταν οι καλλιτέχνες χωρίς το ναρκισσισμό τους;
Δεν επιχείρησα ποτέ να μάθω να γράφω ή να ζωγραφίζω. Το έκανα χωρίς να ξέρω. Το έκανα για να μην τρελαθώ, για να παραμείνω ζωντανός. Έτσι συνεχίζω λοιπόν, και για αύριο, δεν ξέρω τίποτα.
(…)
Τα υπόλοιπα θα τα βρείτε στην έντυπη μορφή του περιοδικού.

Παραθέτω και μια παρουσίαση, όπως έγινε στην εκπομπή «Εντέχνως».
Καλή συνέχεια σε όλους.

 http://czachos78.blogspot.gr/