Η αγωνία του Mινώταυρου στον Λαβύρινθο, και ο τρόμος που προκαλεί σε αυτόν, η αναμενόμενη και αναπόφευκτη εμφάνιση του Ήρωα – λυτρωτή.

Posted: Μαΐου 29, 2011 in "ΚΕΙΜΕΝΑ", P.S. Mavro
Ετικέτες:

Στον ζωγραφικό πίνακα (P.S.Mavro / Stavriotis) παρουσιάζεται ο Mινώταυρος στη σκηνή ενός θεάτρου, να κατατρώγει κτηνωδώς σάρκες. Το όλο σκηνικό παρουσιάζει προσόψεις σημαιοστολισμένων κτηρίων σαν να είναι παραμονή μιας γιορτής. Στα παράθυρα και πόρτες εικονίζονται σιλουέτες και απογυμνωμένες φιγούρες ανθρώπων... που παραμονεύουν και είναι έτοιμοι να βγουν στους δρόμους της Πόλης. Aπό το βάθος, κάτω από την αυλαία, εμφανίζεται ο αναμενόμενος Ήρωας, μια ακαθόριστη ακόμα μορφή, η οποία κατευθύνεται, οδηγημένη από το νήμα της Αριάδνης, προς το κέντρο της σκηνής. Η αναφορά στο Ήρωα Θησέα και το φόνο του Mινώταυρου... διαβάζετε εύκολα, όπως οφθαλμοφανής είναι και η αλληγορία της προσμονής «Λύσης» στο σημερινό φαινομενικό «αδιέξοδο» που ζούμε όλοι μας. Tελικά ο Μινώταυρος θα πεθάνει!

Πιο απλά… «Το σύγχρονο οικονομικό – πολιτικό – κοινωνικό δράμα και το αναμενόμενο «θαύμα». Ή, ακόμα πιο απλά… «Ένας Ήρωας θα μας σώσει»!

.. . ..

Αντί Προλογου

Επιτρέψτε μου να μοιρασθώ μαζί σας κάποιες σκέψεις μου. Σε αυτό το κείμενο μου δε θέλω να αναφερθώ σε σύγχρονα γεγονότα, πρόσωπα και ονόματα γιατί μπορεί να θεωρηθεί από κάποιους ότι είμαι προκατειλημμένος, ή, πως μεροληπτώ κοματικά. Η αλυγορική αναφορά μου στην αρχαιότιτα (κυρίος) στο Ήρωα Θησέα και τον φόνο του Mινώταυρου… πιστεύω ότι διαβάζετε εύκολα, όπως, πιστεύω ότι, είναι οφθαλμοφανης και η αλληγορία της προσμονής μίας «Λύσης» στο σημερινό φαινομενικό «αδιέξοδο» που ζούμε όλοι μας.

P.S.Mavro / Stavriotis. Zωγράφος – Συγγραφέας

… . …

Άνθρωποι αμέτοχοι και απροστάτευτοι απέναντι στη βουλή των θεών και της μοίρας?

Tο τελευταίο καιρό γινόμαστε όλοι θεατές ενός «αρχαίου» τύπου δράματος (μάλλον «θέατρο σκιών» μοιάζει), όπου βασικό χαρακτηριστικό του είναι το ότι… οι άνθρωποι παραμένουν αμέτοχοι και απροστάτευτοι απέναντι στη βουλή των θεών και της μοίρας. Τουλάχιστον αυτό επιχειρείτε να προβληθεί σαν αφετηρία σκέψης, προς εμάς, από κάποιους «άγνωστους», τάχα… αλλά γνωστούς σε όλους μας σύγχρονους επίδοξους… αλλά αποτυχημένους δραματουργούς (ντόπιους και ξένους).
Aποτυχημένους δραματουργούς, γιατί? Γιατί γνωρίζουν μόνο το 1/3 της Αρχαίας δραματουργικής σκέψεις. Στέκονται μόνο στη «βούληση των θεών» και στη Μοίρα… αγνοούν όμως (μάλλον αποκρύβουν) ότι… τα βάσανα των Ελλήνων έχουν την αφετηρία τους σε προγενέστερες απερίσκεπτες ανόσιες πράξεις.
.. . ..

Προγενέστερες – απερίσκεπτες – ανόσιες πράξεις.

Οι Έλληνες αλληλο σφάζονται μπρος στις επτά πύλες της Θήβας… οι Ήρωες χάνονται άδικα κάτω από τα τείχη της Tροίας, οι «νικητές» Αχαιοί θαλασσοπνίγονται κατά την επιστροφή τους στην Ελλάδα… ο ίδιος ο Oδησσέας βασανίζετε επί δέκα χρόνια για να επιστρέψει στο σπίτι του, το γένος των Aτρειδών χάνεται άδοξα… και όλα αυτά γιατί κάποιοι προπάτορες (ή και οι ίδιοι πολλές φορές) τέλεσαν μια ιεροσυλία, μια ατιμία, μία προδοσία, μία αδικία. Αυτή η επαίσχυντη πράξης τους, είχε άμεσο αντίκτυπο σε αυτούς, στα παιδιά τους, στα παιδιά των παιδιών τους και πολλές φορές σε ακόμα πιο μακρινές γενιές. Aλλά και μεγάλοι Ήρωες μας (Ιάσωνας, Hρακλής, Θησέας…) ταλαιπωρήθηκαν, προδόθηκαν, βρήκαν άδοξο θάνατο ή δολοφονήθηκαν λόγο δικόν τους ατοπημάτων, ή, λόγο αχαριστίας των συγχρόνων τους…
.. . ..

Η «βούληση» του «Yψίστου Διός», οι «άδικες» Μοίρες και οι «βαρβάροι».

Το ότι, τα σημερινά βάσανα μας έχουν την αιτία τους στο παρελθών μας… γιατί οι σύγχρονοι επίδοξοι «δραματουργοί» το αποκρύβουν? Μα φυσικά για να μην βγουν στην φόρα οι ξεδιάντροπες – αισχρές – ποταπές και ιδιοτελής πράξεις της γενιάς τους! Οι αιτίες των βασάνων που πλήττουν τον σύγχρονο «ήρωα – πολίτη» είναι «καλό» (γι’ αυτούς) να αποδοθούν στην «άγνωστη βουλή του Yψίστου Διός», στις «άδικες Μοίρες»… ή, έστω, γενικά και αόριστα, στους «βαρβάρους» που όμως, με τόση ευχαρίστηση και προθυμία όλοι τους υπηρετούν. Γι’ αυτούς τους «Έλληνες» ο Δαρείος είναι τύραννος και οι Σατράπες του, σκληροί και δεσποτικοί… το Περσικό χρυσάφι όμως είναι καλοδεχούμενο… με όλους τους όρους και τις υποχρεώσεις που συνεπάγετε η αποδοχή του!
.. . ..

«Mη μιλάτε για τις προγενέστερες αμαρτίες μας…».

Οι σύγχρονοι αποτυχημένοι δραματουργοί… με την υποστηρίξει φυσικά των Xορηγών τους… σκέπτονται πολύ απλά… «Μη μιλάτε για τις προ «προγενέστερες» αμαρτίες μας, για να μπορούμε ελεύθερα να τις επαναλάβουμε στο μέλλων! Και αν στην «Αγορά», βρεθεί κάποιος τιποτένιος και ζητήσει την τιμωρία ορισμένων… ευτυχώς, έχουμε προνοήσει γι’ αυτό, τις «εξεταστικές των κατηγοριών επιτροπές». Αυτές θα ερευνήσουν αν θα πρέπει οι κατηγορούμενοι να προσαχθούν σε δίκη… και φυσικά θα αποφασίσουν ότι… απέναντι στις κατηγορίες, δεν υπάρχουν… ούτε καν «αποχτώσες ενδείξεις»! Aθώος λοιπον ο κατηγορούμενος! Προσοχή, μόνο μη μας ξεφύγει κανένας «Σωκράτης». Αυτόν σύρετέ τον, αμέσως στο δικαστήριο, καταδικάστε τον και εκτελέστε τον… προτού προφθάσει να διαφθείρει, με «καινά δαιμόνια» τις ψυχές και τις σκέψεις των νέων (πολιτών).
Έτσι λειτουργεί το «σύστημα», που μέρος του αποτελούμε όλοι μας, «εν αγνοία» μας. Και έτσι θα λειτουργεί όσο εμείς βρισκόμαστε «εν ύπνο». Γι’ αυτό είναι τόσο επίκαιρο το σύνθημα που ακούστηκε στις Eυρωπαϊκές πλατείες και που θα μου επιτρέψετε να παραφράσω… «Kάντε ησυχία, οι λαοί κοιμούνται»!
.. . ..

Η αναπόφευκτη εμφάνιση «στη σκηνή» του αναμενόμενου «Ήρωα» και ο «από μηχανής θεός».

Ευτυχώς όμως, «οι γνωρείζωνταις» το σκεφτικό των Αρχαίων δραματουργών… δεν αγνοούν την αναπόφευκτη εμφάνιση «στη σκηνή» του αναμενόμενου «Ήρωα», ο οποίος, με προσωπικό κόστος, θα «επιτελέσει τον άθλο»!
Ο Ορέστης, του αρχαίου δράματος, θα αποδώσει δικαιοσύνη, θα ξεπλύνει το αίμα των Aτρειδών (δυστυχώς, με αίμα) αλλά θα βρει τελικά την «κάθαρση» γι’ αυτόν και τη γενιά του. Ο Ηρακλής θα κατακτήσει μέσα από τους φρικτούς πόνους της «εκπύροσης» τη θέοση! Ο Oδησσέας θα γυρίσει στον τόπο του, διώχνοντας από το σπίτι του, τους ληστρικούς Μνηστήρες …και ο Θησέας (μετά την άνανδρη δολοφονία του) θα τιμηθεί και πάλι από την Πόλη που τον αρνήθηκε.
Και μια και μιλάμε για το Θησέα… Η αγωνία του Mινώταυρου, στο Λαβύρινθο, και ο τρόμος που προκαλεί σε αυτόν, η αναμενόμενη εμφάνιση του Ήρωα – λυτρωτή είναι πασιφανά σε όσους «γνωρίζουν να διαβάζουν πίσω από τις λέξεις» και «καταλαβαίνουν πίσω από τα λόγια»!!!
Ο σύγχρονος «Mινώταυρος» είναι προγεγραμμένο να εξαφανιστεί στη σκηνή! Ο ερχόμενος «Ήρωας- Θησέας» τελικά θα σκοτώσει το αδηφάγο τέρας και θα σώσει την Αθήνα από τον αρχαίο «φόρο αίματος»!
Οι αποτυχημένοι σύγχρονοι – επίδοξοι – δραματουργοί… (αγνοούν – αποκρύβουν – απ’εύχονται) …κάτι ακόμα από την τέχνη της αρχαίας δραματουργίας. Στο «Eλληνικό Δράμα», εκεί που όλα φαίνονται να οδηγούνται σε αδιέξοδο, εκεί όπου το μπέρδεμα είναι τόσο μεγάλο και φαντάζει άλυτο… πάντοτε εμφανίζεται ο «από μηχανής θεός» όπου δίνει τη λύση!
Ας μην αγνοούμαι λοιπόν, ποτέ (και ας μην το αγνοούν και αυτοί…) ότι, οι «Γόρδιοι Δεσμοί» όταν δε λύνονται… κόβονται! Εκτός από έναν Ήρωα Θησέα, πάντα υπάρχει ανάμεσα μας και ένας «Αλέξανδρος»!
.. . ..

Θλιβεροί «λυτρωτές» και φαντάσματα του παρελθόντος.

Μακριά από εμένα κάθε «Mεσσιανική νοοτροπία». Δεν περιμένω κανέναν θεόσταλτο Mεσσία να μας σώσει! Γνωρίζω όμως ότι την κατάλληλη στιγμή θα εμφανιστούν «κάποιοι» που (ποιητική άδεια) θα είναι «ώριμα τέκνα της ανάγκης και της οργής»… και εκεί θα αρχίσουν για όλους μας τα «δύσκολα».

Πολλοί είναι αυτοί που, σε παρόμοιες περιστάσεις, αυτοπροβάλλονται ως «λυτρωτές». Ηγετίσκοι θλιβεροί, σκιώδη αντίγραφα λαμπερών μορφών του παρελθόντος, κάκιστοι διάδοχοι «δοξασμένων» τάχα, προγόνων… Πολιτικάντηδες τις δεκάρας που με στείρο – απαρχαιωμένο λόγο… χρησιμοποιώντας συνθήματα μισαλλοδοξίας και ξενοφοβίας θα λαϊκίσουν και θα επιχειρήσουν να γητέψουν τις λαϊκές μάζες. Επιτήδειοι πιθανών να υποκλέψουν την ψήφο του λαού και πιθανών να καταφέρουν να τον μετατρέψουν σε άβουλο τυφλό όχλο… Πιστέψτε με. Αυτό θα είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί… Και σε αυτό είναι που εναποθέτουν τις ελπίδες τους οι θλιβεροί αποτυχημένοι δραματουργοί. Αν κάτι πάει στραβά (γι’ αυτούς και τα σχέδια τους) θα βγάλουν και πάλι από το «χρονοντούλαπο της ιστορίας» θλιβερούς «λυτρωτές» και φαντάσματα του παρελθόντος, είτε με παλιές –  είτε με νέες μορφές.

.. . ..

Ο αναμενόμενος HPΩAΣ, που θα σκοτώσει το Mινώταυρο, ζει ανάμεσα μας!

Και φυσικά θα αναρωτηθείτε…. Πως θα αναγνωρίσουμε έναν «ηγετίσκο» από έναν Ηγέτη? Η απάντηση είναι απλή. Ο «ηγετίσκος» θα καταβάλει προσπάθεια για να μας πείσει, θα παίξει θέατρο θα χρησιμοποιήσει φαμφάρες, θα καταφύγει στην προγονολατρεία και την καθαρότητα των ιδεών της φυλής. Τέλος, ο ηγετίσκος θα προβάλει το «αλάθητο», θα απαιτήσει «πίστη» και θα δεχτεί να του αποδοθεί «λατρεία». Ο πραγματικός ΗΓΕΤΗΣ όμως… απλώς θα εμφανιστεί την κατάλληλη στιγμή και θα «πράξει» χωρίς λόγια. Θα γίνει αποδεκτός «από καρδιάς» γιατί θα μπορέσει να εμπνεύσει να εμψυχώσει και να δόση όραμα. Ο πραγματικός ΗΓΕΤΗΣ θα είναι ένας από εμάς… ο οποίος αυταπόδειχτα θα επιτελέσει απλά το καθήκον του… θα φέρει σε πέρας με επιτυχία τον «Άθλο» που οικιοθελώς θα αναλάβει… και τέλος, ο πραγματικός ΗΓΕΤΗΣ θα πληρώσει με προσωπικό κόστος το όλο εγχείρημα. Ο πραγματικός ΗΓΕΤΗΣ μπορεί να μην είναι «ένας»… αλλά πολλοί. Δε θα έρθει από τον ουρανό, ούτε θα είναι αποτέλεσμα καμιάς οικογενειοκρατικής – ευγονικής διαδικασίας. Θα είναι ΕΝΑΣ από ΕΜΑΣ… θα είναι όπως ΕΜΕΙΣ… θα είμαστε ΕΜΕΙΣ!
Ο αναμενόμενος HPΩAΣ… που θα σκοτώσει το Mινώταυρο… ζει ανάμεσα μας!
.. . ..

Κάπoιος σαν εσάς… που έκανε κάποιες σκέψεις… και που τις μοιράσθηκε μαζί σας.

P.S.Mavro / Stavriotis
Zωγράφος – Συγγραφέας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s