Με σημαία την Aγάπη

Posted: Μαΐου 27, 2011 in "ΚΕΙΜΕΝΑ", ...Γιώργου

Ίσως μετράμε αντίστροφα τις ώρες, ίσως τις μέρες, ίσως βδομάδες και μήνες από έναν μεγάλο ξεσηκωμό. Πάντα πίστευα και πιστεύω ακόμα ότι όλα είναι μέρος του παιχνιδιού. Ενός ανώτερου σχεδίου. Αυτοί που κινούν τα νήματα ίσως να έχουν πάθει την πλάκα τους και να σκέφτονται… «τι στο διάολο πρέπει να κάνουμε ακόμα για να ξεσηκωθούν?»  Αυτό που φοβάμαι είναι το μετά. Το άγνωστο και ταυτόχρονα γνωστό μετά. Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς.

Η κίνηση των αγανακτισμένων μου φάνηκε καλή ιδέα γιατί δεν περιείχε κομματικά σημαιάκια ή άλλου τύπου τέτοια διακριτικά. Βέβαια όλοι αυτοί που κατέβαιναν τόσα χρόνια με τις σημαίες του κόμματος, δεν στήριξαν αυτή την κίνηση αλλά το αντίθετο… Ας μην ξεχνάμε πως αυτοί δεν κάνουν τίποτα χωρίς να δώσουν το στίγμα του κόμματος τους. Από αυτούς ας μην περιμένουμε τίποτα άλλο από το να παίξουν καλά το ρόλο τους, όπως έκαναν πάντα.

Μου έχει μείνει έντονα κάτι που είχε φωνάξει ένας φοιτητής μέσα σε μια συνέλευση μιας σχολής που βρισκόταν υπό κατάληψη… «Δεν θέλουμε να έρθουμε εμείς κάτω από τη σημαία σας, αλλά να ρθείτε εσείς κάτω απ τη δικιά μας». Το εμείς ήταν οι φοιτητές και το εσείς πήγαινε σε ένα κόκκινο κομματόσκυλο.  Το ωραίο ήταν που όλοι γιουχάρανε τα κομματόσκυλα όλων των χρωμάτων και έγραψαν στα αρχίδια τους αυτά που προσπαθούσαν να πουν. Τα λόγια του μου έμειναν όπως και τα λόγια ενός άλλου που καθόταν κοντά… «Αν σταματήσουμε τώρα θα είναι σαν πρόωρη εκσπερμάτωση».

Και θυμίζω πως απλά γράφω τις σκέψεις μου. Λένε για το ποιος καθοδηγεί αυτό το κίνημα. Άκουσα πως αν δεν υπάρχει κάποια οργάνωση τότε δεν γίνετε τίποτα. Άκουσα ότι ξεκινάει από το τίποτα κερδίζει τίποτα. Αλλά ποιος είναι το τίποτα? Ο κόσμος που πολλοί πια δεν έχουνε να φάνε? Πιστεύω πως αυτή η δύναμη του κόσμου που δεν έχει δουλειά, που πεινάει, που του παίρνουν το σπίτι, που δεν έχει σε τίποτα να ελπίζει, μπορεί να ρίξει και να ανεβάσει κυβερνήσεις μπορεί να αλλάξει, να καταστρέψει να γεννήσει  πολλά πράγματα στο πέρασμα της. Το θέμα είναι το πώς θα λειτουργήσει και το τι ζητάει. Η δύναμη της μάζας μπορεί εύκολα να καθοδηγηθεί από δυνάμεις και να λειτουργήσει καταστροφικά για το μέλλον μας.

Κάποιοι διαμαρτύρονται για την μείωση των υπέρογκων μισθών τους, κάποιοι άλλοι γιατί δεν έχουν να φάνε. Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ τους. Το θέμα είναι που θα καταλήξει αυτή η οργή και αγανάκτηση… ελπίζω όχι σε ένα αλληλοσφάξιμο.

Πιστεύω πως το να βγούμε στο δρόμο είναι καλή κίνηση αρκεί να σκεφτόμαστε πριν πράξουμε και να μην μας παρασέρνει η μάζα. Είμαι πάντα απαισιόδοξος για την πορεία του κόσμου αλλά προσπαθώ να μην πιστέψω ότι είναι καθοδηγούμενη αυτή η κίνηση και προσπαθώ πολύ. Για αυτό ας σκεφτόμαστε πάντα πριν δράσουμε. Ωραία η επανάσταση που πιστεύω πως κοντεύει αλλά να μην ξεχάσουμε και το μετά. Έχω διαβάσει, ακούσει και σκεφτεί ένα σωρό σενάρια. Σχεδόν όλα είναι άσχημα. Ας προσέξουμε τι ζητάμε. Εμείς είμαστε ο κόσμος και εμείς αποφασίζουμε. Το θέμα είναι και τι μας έχουν βάλει μέσα στα κεφάλια μας τόσα χρόνια. Τις ιδέες που μας έχουνε περάσει και τα όνειρα αν ακόμα υπάρχουν.

Η πλειοψηφία πάντα με τρόμαζε γιατί η πλειοψηφία είναι μια μάζα που παρασέρνει. Ο μέσος άνθρωπος είναι ηλίθιος. Ο μέσος άνθρωπος μια ζωή πιστεύει πως έχει δίκιο. Γεμίσαμε δίκια. Για αυτό και τα περνάμε όλα αυτά. Ελπίζω να κάτσει να σκεφτεί όμως έστω για μια φορά λίγο πιο καθαρά και με λιγότερη ηλιθιότητα. Να σκεφτεί με αγάπη. Να σκεφτεί όχι μόνο για την πάρτη του.

Ο κόσμος θα μπορούσε να γίνει παράδεισος γιατί είναι παράδεισος. Αλλά οι περισσότεροι δεν μπορούν να δουν πέρα από τη δουλειά τους, πέρα από τα λεφτά τους, τα συμφέροντα τους, τον εγωισμό τους, το κόμμα τους, την τελεία τους και τις ιδέες που μας βάλανε στα κεφάλια, τη μαλακία τους. Δεν έχουν μάτια. Σπάστε τα δεσμά. Η αγάπη οδηγεί σε δρόμους άλλους. Σε δρόμους παραδεισένιους και θεϊκούς. Όλα είναι απλά. Είναι όλα τόσο απλά που φαίνονται κουτά, παιδιάστικα… αλλά έτσι είναι. Παιδιάστικα… Αγάπη…

Κόμματα, εξουσίες, θρησκείες, στρατοί, πολυτέλειες, αχαριστία, όπλα, χρυσάφια, πετρέλαια, δυναστείες, φυλακές, ψυχιατρεία, ηγέτες, υποκρισία, ψευτιά, καθοδηγητές…………

Σημαία η αγάπη. Η λύση είναι η αγάπη. Άνοιξε τα μάτια της καρδιά σου. Δες. Αγάπα. Σκέψου. Σκέψου για λογαριασμό σου πριν να είναι αργά…

Το τραγούδησε και η Καίτη Γαρμπή ρε παιδιά…

Και αν ξυπόλητη χορεύω, με σημαία μιαν αγάπη
κάντε άκρη

Γιώργος Μικάλεφ (the rotting one)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s