*απόσπασμα από ένα βιβλίο (υπαρξιακής κρίσης και φύσης) που ξεκίνησε την Άνοιξη του 2010 και σταμάτησε εκεί. Άγνωστο αν το συνεχίσω ποτέ…

 

Οι μεταθανάτιες εμπειρίες είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα. Εγώ δεν θα γράψω πολλά. Αν θέλετε ψάξτε και θα βρείτε αλλού πολλά περισσότερα. Κάποτε είχε πέσει στα χέρια μου το γνωστό βιβλίο του Raymond Moody, “Life After Life”. Διάβασα πράγματα εκπληκτικά εκεί μέσα. Ο ίδιος έγραφε πως όλα αυτά δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη μεταθανάτιας ζωής. Εγώ πιστεύω πως σαν γιατρός που είναι δεν μπορούσε να το παραδεχτεί αν δεν είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο. Αλλά ως που φτάνει άραγε η επιστήμη? Από ότι θυμάμαι ό δόκτωρ λέει ότι δεν φοβάται πια τον θάνατο. Ας πάρουμε όμως τις εμπειρίες αυτές όπως έχουν…

Σύμφωνα με τις έρευνες που έχουν γίνει όλοι πάνω κάτω έχουν την ίδια εμπειρία. Ακούνε τους γιατρούς να λένε πως τον χάσαμε, νοιώθουν να σβήνουν, βγαίνουν από το σώμα τους, αιωρούνται και βλέπουν από ψηλά το κουφάρι τους και τους γιατρούς, ακούνε μια μουσική, βλέπουν ένα τούνελ με ένα φως στο βάθος, κάποια φωτεινή παρουσία τους συνοδεύει, νεκροί συγγενείς και φίλοι τους συναντάνε, βλέπουν τη ζωή τους να περνά μπροστά από τα μάτια τους και στη συνέχεια μια φωτεινή παρουσία τους λέει πως πρέπει να γυρίσουν πίσω. Εκείνοι γυρνάνε αλλά οι περισσότεροι λένε πως έχουν νοιώσει τόσο υπέροχα που δεν θέλουν να επιστρέψουν. Άμα τους πει το φως να μην γυρίσουν πίσω τότε δεν θα γυρίσουν και δεν θα μας πούνε την εμπειρία τους.

Πάνω κάτω αυτή είναι μια μεταθανάτια εμπειρία. Ως και ο Πλάτωνας έχει γράψει για τη μεταθανάτια εμπειρία ενός στρατιώτη που γύρισε στη ζωή και αφηγήθηκε μια ιστορία με τούνελ και φως. Οι άνθρωποι που έζησαν αυτή την εμπειρία, στην πλειοψηφία τους δεν ήθελαν να γυρίσουν πίσω στα κουφάρια τους. Ένοιωθαν μοναδικά. Σε κάποιους δίνετε η επιλογή αν θέλουν να γυρίσουν ή όχι. Κάποιοι έχουν παιδιά και υποχρεώσεις ή αποστολές που πρέπει να κάνουν.

Οι ιστορίες αυτές θα ήταν αναξιόπιστες και μυθεύματα κάποιων για επουράνιες μαλακίες. Όμως η έρευνα αυτή έχει γίνει και σε μικρά παιδιά από τριών χρονών. Αυτά περιγράφουν με την παιδική τους αθωότητα την ίδια σχεδόν ιστορία. Μια ανάλογη περίπτωση συνέβη στο χωριό της κοπέλας μου, σε ένα κοριτσάκι πριν αρκετά χρόνια και η πρωτόγνωρη αυτή ιστορία κυκλοφόρησε σε όλο το χωριό.  Αλλά και άτομα χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις ή εξυπνάδα έχουν αφηγηθεί μεταθανάτιες εμπειρίες. Να σημειώσω εδώ ότι πολλοί θυμούνται πως το φυσικό σώμα τους με το πνευματικό, ενώνονται με μια ασημένια κλωστή.

Πολλοί λένε πως το φως που βλέπου είναι ο Χριστός ή βλέπουν την Παναγία και αγγέλους. Ο κάθε πιστός της κάθε θρησκείας προσαρμόζει αυτό που βλέπει σύμφωνα με τα πιστεύω του. Αλλά η ιστορία δεν αλλάζει. Αν ψάξετε μπορείτε να βρείτε και ποιο τραβηγμένες τέτοιες εμπειρίες που οι παθόντες γράφουν ολόκληρο βιβλίο και μιλάνε για ένα σωρό. Εδώ μπαίνει στη μέση και η υποψία για χρηματικό όφελος. Έχει βέβαια και αυτή η φανταστική δημιουργικότητα τη λογική της. Μια άποψη που διάβασα τελευταία στο βιβλίο «Ιστορίες Από Τη Χρονοδίνη» είναι η εξής… Ο David Icke έχει γράψει πως ο καθένας βλέπει ότι θέλει και ότι πιστεύει όταν πεθάνει, γιατί είμαστε όλοι κομμάτι του Ενός, της συμπαντικής συνείδησης (πείτε το και Θεό) και μπορούμε να δημιουργήσουμε τα πάντα σαν ψευδαίσθηση, όπως έχουμε δημιουργήσει και αυτόν τον κόσμο. Αλλά ο David Icke το προχωράει όσο δεν φανταζόμουνα. Ίσως μιλήσουμε πιο κάτω για τον αξιαγάπητο αυτό άνθρωπο.

Ακόμα και άτομα που ήταν άθεα έχουν ζήσει αυτές τις εμπειρίες. Μετά η ζωή τους άλλαξε. Κάποιοι μπορεί να ασπαστούν κάποια θρησκεία, άλλοι να πιστέψουν σε κάτι ανώτερο και πάει λέγοντας. Η ζωή τους πάντως αλλάζει ριζικά και ο θάνατος τους φαντάζει ωραίος. Κάτι σαν μεταβίβαση από ένα στάδιο σε ένα άλλο… εξέλιξη…

Στις έρευνες που γίνονται έχει διαπιστωθεί ότι η μελωδία ή η μουσική που ακούγετε είναι παρόμοια ως ίδια. Όταν η ζωή περνά από μπροστά τους νοιώθουν ανάλογα συναισθήματα. Αν έκαναν κάτι καλό θα νοιώσουν όμορφα, αν έκαναν κακό άσχημα. Όσο και να πεις ότι είναι μια παραίσθηση , πως γίνετε να είναι τόσο κοινά αυτά τα πράγματα? Ειδικά η μουσική…

Τώρα η επιστήμη θα μπει πάλι σαν πούτσα μες τη μέση και θα βρει την εύκολη λύση της απόρριψης. Λένε πως ο ασθενής δεν έχει πεθάνει εντελώς και ότι η καρδιά του σταμάτησε αλλά ο εγκέφαλος ακόμα λειτουργεί. Λένε πως οι ουσίες που εκκρίνονται εκείνη τη στιγμή οδηγούν το νεκρό σε παραισθήσεις και πως το φως είναι οι λάμπες στο χειρουργείο. Το τελευταίο μου ακούγεται πολύ μαλακία. Πως γίνετε να έχουν την ίδια παραίσθηση όλοι? Και δεν είναι μόνο το φως στο τούνελ… είναι τόσα πολλά. Και να μην ξεχάσω ότι κάποιοι βλέπουν και μια φωτεινή κλωστή να δένει την ψυχή (αν θέλετε) με το κουφάρι. Και όταν σταματήσει η καρδιά ο εγκέφαλος δεν υπολειτουργεί? Πως γίνετε και υπάρχει τόση μνήμη? Δεν είμαι ειδικός αλλά τα ερωτήματα στα ερωτήματα υπάρχουν.

Αυτό το ταξίδι έξω από το σώμα έχει καταγραφεί όχι μόνο σε μεταθανάτιες εμπειρίες αλλά και σε άλλες στιγμές που το άτομο είναι ζωντανό. Κυρίως κατά τη διάρκεια του ύπνου. Το άτομο βγαίνει από το σώμα του και μπορεί και ταξιδεύει. Μια ασημένια κλωστή το ενώνει με το φυσικό του σώμα η οποία δεν κόβετε. Αν κοπεί μάλλον δεν θα το μάθουμε από ζωντανό άνθρωπο. Και ας μην ξεχνάμε πως και τα όνειρα μπορούν να θεωρηθούν αστρικά ταξίδια αφού ξεπερνάμε το χρόνο και το χώρο και με το συνειδητό ονείρεμα έχουμε άπειρες δυνατότητες. Αλλά όλα αυτά θα τα διαβάσετε αλλού καλύτερα σε μεγάλες έρευνες κλπ κλπ. Για να τελειώσω και το κεφάλαιο κλίνω λέγοντας πως και τα όνειρα μπορεί να μην είναι απλά ένα ταξίδι του μυαλού στο χώρο της φαντασίας και των σκέψεων, αλλά κάτι πολύ πιο βαθύ. Ρωτήστε και αυτούς που χάθηκαν στο ύπνο τους και θα σας πουν. Ξέχασα… αυτοί από εκεί που είναι δύσκολο να σας μιλήσουν…

*συμπεράσματα & σκέψεις ύστερα από ανάγνωση πολλών τέτοιων εμπειριών καθώς και ανάγνωσης των βιβλίων που αναφέρθηκαν.

Γιώργος Μικάλεφ (the rotting one)

Διαβάστε ακόμα την Εξέλιξη της Ανθρώπινης Μαλακίας και για τη Νεκροφάνεια

Σχόλια
  1. […] ακόμα εδώ για τις μεταθανάτιες εμπειρίες Share this:ShareFacebookEmailTwitterPrintLike this:LikeBe the first to like this […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s