Μια Χώρα που διώχνει τα παιδιά της
04 Ιουν 2011 Γράψτε ένα σχόλιο
in "OTTO'S WORDS", ...άρθρα του 'Οττο Ετικέτες:οττο, otto
Πάει καιρός από τότε που είχα ξανά όρεξη να γράψω. Τι να γράψεις – τι να πεις. Πάντα εξάλλου υπάρχει ο φόβος της επανάληψης – ειδικά τώρα που τα γεγονότα είναι συγκεκριμένα. Έτσι και εγώ λοιπόν προτίμησα να μείνω ανενεργός – από την συγγραφή κειμένων – και να περιοριστώ στην ανάγνωση κάποιων και στον περί συλλογισμό των όσων άκουγα.
.. . ..
Τελικά ποτέ δεν θα μάθουμε ποιο τελικά είναι το νόημα όλων αυτών που συμβαίνουν γύρω μας.
.. . ..
Όλες αυτές τις μέρες – συζητάμε στο Σύνταγμα (ως Αθηναίος) – με γνωστούς και αγνώστους και όλοι καταλήγουμε στο ίδιο συμπέρασμα. Τα πράγματα είναι άσχημα και θα γίνουν ακόμη πιο άσχημα.
.. . ..
Μια λύση είναι να φύγεις. Πολλοί άλλωστε φεύγουν – ουσιαστικά τους διώχνει η ίδια η χώρα. Και πώς να μην σε διώχνει η χώρα όταν σε προτρέπει να σπουδάσεις να- να – να – και μετά σε αφήνει άνεργο για μήνες – για χρόνια…
.. . ..
Η άλλη επιλογή – να μείνεις εδώ και να συνεχίσεις…Να συνεχίσεις να εξηγείς ότι δεν είσαι άχρηστος – ότι μπορείς να δημιουργήσεις – μπορείς να προσφέρεις κάτι καλό.
.. . ..
Ναι, είμαστε και εμείς συνένοχοι σε όλο αυτό – ο καθένας με το ποσοστό συνένοχης που του αναλογεί αλλά δεν μπορώ με τίποτα να καταλογίσω σε εμάς όλα αυτά που μας καταλογίζουν οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι όλοι είναι καλοί και έντιμοι και…και εμείς είμαστε κλέφτες – κουτοπόνηροι – ανοργάνωτοι…
.. . ..
Ζούμε σε μια χώρα που έχει περάσει τόσα πολλά μέσα στο χρόνο, σε μια χώρα που πάνω της έχουν πατήσει λογής-λογής συμφέροντα και παρόλα αυτά ο κόσμος της, προσπαθεί να κρατήσει μια ταυτότητα – μια διαφορετικότητα – έναν τρόπο σκέψης που τον ξεχωρίζει από τους έξω.
.. . ..
Όχι, είμαι εναντίον των συνόρων και των πατρίδων – όλοι είμαστε ίσοι και όλοι είμαστε ίδιοι με ίσα δικαιώματα. Δεν μπορώ όμως να αγνοήσω ότι το σύστημα που μας έχουν επιβάλει να ακολουθούμε, μας απομονώνει σε σύνορα – μας ορίζει προστάτες – δανειοδοτείς – υπερασπιστές του καλού και του δικαίου. Με αυτά τα δεδομένα πορευόμαστε τόσα χρόνια αλλά πάντα υπάρχει κάτι μέσα στο μυαλό, κάτι που κρατάει ζωντανή τη σπίθα μιας αλλαγής.
.. . ..
Η αλλαγή αυτή μπορεί να ξεκινήσει από την καθημερινότητα μας. Από την δουλειά μας – την ζωή μας. Μικρά πράγματα – ποιοτικά – μπορούν να φέρουν την αλλαγή. Απλά μας θέλει όλους εκεί – όλους να ζωντανέψουμε αυτήν την σπίθα που σιγοκαίει. Χωρίς φασαρία – χωρίς χουλιγκανισμούς – και το μπαμ θα γίνει.
.. . ..
Βρίσκουν και τα κάνουν όλοι αυτοί – έχετε δει τέτοιους γύρω σας – βρίσκουν και τα κάνουν γιατί τους αφήνουμε.
.. . ..
Εεεεει εσείς…….Μην υποτιμάτε την νοημοσύνη μας!!!
Αθήνα 2011
OTTO
ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΕΛΛΗΝΕΣ
09 Σεπ 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
in "OTTO'S WORDS", ...άρθρα του 'Οττο Ετικέτες:anergia, greece, greek, kouragio, mizeria, otto, tied, youth
Τα πράγματα είναι δύσκολα και έρχονται ακόμη πιο δύσκολα. Δοκιμάζεται η υπομονή μας – η ανθρωπιά μας – η αντοχή μας.
Η ανεργία είναι στο 20% (καταγεγραμμένο στατιστικό) και στη Ελλάδα το ξεπερνάει. Πληρώνουμε ακόμη και την αναπνοή μας.
Ο καθένας μας καλείται να βρει τον τρόπο να ξεπεράσει τα εμπόδια που μας βάζουν «οι γνωστοί άγνωστοι» (εδώ προφανώς κολλάει πιο πολύ αυτή η έκφραση) και να ζήσει όσο το δυνατόν πιο αξιοπρεπώς. Η παγίδα στην όλη φάση είναι η μιζέρια – η μισαλλοδοξία – η συγκέντρωση στην προσωπική ευημερία και η παραμέληση των κοινων. Μάλλον αυτό θέλουν να κάνουν – να δημιουργήσουν μια γενιά ανθρώπων που πολεμάνε να ζήσουν αξιοπρεπώς , δίχως αντίτιμο, τρώγοντας τον διπλανό τους, χωρίς να έχουν χρόνο και την όρεξη να ασχοληθούν με τα κοινά.
Σύγχρονοι ανθρωποφάγοι – φάε τον διπλανό σου για να επιζήσεις …θα μπορούσε να είναι το μότο τους.
Φοβούνται τους νέους του σήμερα και βρήκαν τον τρόπο να τους «δέσουν».
Θα τους δέσουν? Θα μας δέσουν?
Otto
ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΣΑΚΟΥΛΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
24 Ιουν 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
in "OTTO'S WORDS", ...άρθρα του 'Οττο Ετικέτες:παραλια, σκουπιδια, ψαρακια, ελλαδα, θαλασσα, καθαρες θαλασσες, μαυρη σακουλα, οττο, οικολογια, oikologia, otto
Πάμε παραλία – βάζουμε στην τσάντα θαλάσσης – ΑΝΤΗΛΙΑΚΟ-ΨΑΘΑ-ΟΜΠΡΕΛΑ-ΒΑΤΡΑΧΟΠΕΔΙΛΑ και μια μαύρη σακούλα.
Φτάνουμε στην παραλία, βρίσκουμε έναν τέλειο χώρο για να απλώσουμε τα πραγματάκια μας και όταν ζεσταθούμε βουτάμε στην θαλασσίτσα. Μαζί μας έχουμε και την μαύρη σακούλα. Εάν κολυμπώντας συναντήσουμε κάποιο αντικείμενο το οποίο δεν ανήκει στον θαλάσσιο χώρο τότε ανοίγουμε την σακουλίτσα και το βάζουμε μέσα σε αυτήν. Η ίδια διαδικασία μπορεί να ακολουθηθεί σε κάθε μας βουτιά. Όταν πια η σακουλίτσα γεμίσει τότε μπορούμε να την πετάξουμε σε έναν κάδο απορριμμάτων. Βέβαια φεύγοντας από την παραλία θα πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι δεν αφήσαμε πίσω μας κάτι το οποίο δεν ήταν πριν εκεί.
Εάν πάλι αυτήν την μαύρη σακούλα ξεχάσεις να την πάρεις μαζί σου – έχε το νου σου – σίγουρα κάποια απ’ αυτές θα τριγυρνάει εκεί κοντά – μέσα στη θάλασσα – κάπου στην παραλία…
Εάν την ανωτέρω διαδικασία την ακολουθήσω μόνο εγώ τότε μάλλον ο σκοπός για τον οποίο έγραψα αυτό το άρθρο δεν θα έχει επιτευχθεί. Εάν όμως την εφαρμόσεις και εσύ τότε σίγουρα κάτι θα έχουμε πετύχει – τότε σίγουρα κάποιο ψαράκι θα γλιτώσει από αυτά τα επικίνδυνα υλικά που μολύνουν το χώρο του – τότε σίγουρα την επόμενη φορά που θα πας στην παραλία θα συναντήσεις λιγότερα «παρασιτικά» αντικείμενα – τότε σίγουρα η έξοδος μας θα έχει γίνει ακόμη πιο εποικοδομητική…
OTTO
*διαβάστε περισσότερο ‘Οττο εδώ
ΦΕΡΜΟΥΑΡ – είναι η μόνη λύση
09 Μάι 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
in "OTTO'S WORDS", ...άρθρα του 'Οττο Ετικέτες:5-5-2010, ποιος φταιει, εγκλημα, θεατες, οττο, otto
Πολλά ακούγονται και άλλα πιο πολλά είναι αυτά που θα ακουστούν τις επόμενες μέρες μέχρι να το ξεχάσουμε και αυτό και να περιμένουμε το επόμενο. Ποιος φταίει – ποιος το έκανε – που – πότε – γιατί – μα – αλλά – δια – κατά – μετά -…
Ε φτάνει πια το μπλα μπλα…βαρέθηκα να σας ακούω…να μας ακούω δηλαδή μιας και εγώ ο ίδιος μερικές φορές παρασύρομαι και μιλάω προτού πρώτα σκεφτώ…Η ελευθερία λόγου δεν συνεπάγεται με το ότι ο καθένας μπορεί να λέει το μακρύ του και το κοντό του…στο internet – στα ΜΜΕ – στις συζητήσεις του δρόμου – στη Βουλή!!
Μιλάει ο μπλε και κατηγορεί τον κόκκινο , ο κόκκινος τα ρίχνει στον πράσινο , μετά ο πράσινος τα χώνει στον καφέ και ο καφέ…Ένα γαϊτανάκι ατελείωτο που ποτέ δεν καταλήγει πουθενά και που πάντα στο τέλος ‘‘κάνει η μάνα’’. Η ζωή γίνεται πανηγύρι και εμείς τσακωνόμαστε μεταξύ μας για να κερδίσει κάποιος άλλος.
Πόσο παραλογισμό μπορούμε τελικά να ανεχθούμε?
Όλοι μας είμαστε έλλογα όντα – ας σκεφτούμε λοιπόν γιατί και πως γίνονται όλα αυτά και ας βρούμε τον τρόπο με τον οποίο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να κάνουμε κάτι χωρίς να είμαστε απλοί θεατές – γιατί ο θεατής στο έγκλημα είναι πολλές φορές και θύτης – και ας μην γελιόμαστε, δεν είμαστε απλά θεατές, επεμβαίνουμε στα κοινά έστω και έμμεσα – αυτό άλλωστε μας ορίζει η δημοκρατία μας!!!
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αντιδράσουμε η μάλλον καλύτερα – απλά να δράσουμε και ο καθένας μπορεί να επιλέξει τον τρόπο αυτό που πιστεύει ότι του ταιριάζει – ανάλογα με τη κοινωνική του θέση, τα πιστεύω του κτλπ.
Ας το κάνουμε λοιπόν, για να μην μας βρίζουν οι επόμενοι…
ΥΣ: για όποιον δεν κατάλαβε – όλα τα παραπάνω έχουν ως ερέθισμα τα γεγονότα της 5.5.2010
OTTO
*διαβάστε κείμενα του ΟΤΤΟ στην κατηγορία OTTO’S WORDS
ΟΤΑΝ Η ΓΗ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ
23 Απρ 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
in "OTTO'S WORDS", ...άρθρα του 'Οττο Ετικέτες:φυση, ανωτερη δυναμη, ηφαιστειο
Είναι στιγμές που βλέπεις ότι υπάρχει αυτή η ανώτερη δύναμη – η Φύση. Είναι στιγμές που σταυρώνεις τα δάχτυλα σου περιμένοντας απλά την στιγμή που θα σταματήσει…
Έτσι και τώρα – είναι το ηφαίστειο στην Ισλανδία που μας θυμίζει ότι δεν είμαστε οι μόνοι κυρίαρχοι πάνω σε αυτή τη γη. Λες και υπάρχει κάτι που θέλει να μας δείξει ότι μόνο αυτό μπορεί και πρέπει να είναι υπεύθυνο για τις αλλαγές γύρω μας.
Άλλες φορές εξισορροπεί τις ανωμαλίες για τις οποίες εμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι και άλλες φορές μας τιμωρεί.
Μήπως τελικά το μεγάλο Πνεύμα για το οποίο μιλούσαν οι Ινδιάνοι είναι η Φύση ?
Μήπως τελικά δεν το σεβόμαστε όσο θα έπρεπε ?
ΟΤΤΟ
*για περισσότερα κείμενα του ΟΤΤΟ ψάξτε στην κατηγορία “OTTO’S WORDS”
ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΙΟΣ ΤΑ ΤΣΕΠΩΝΕΙ;
11 Μαρ 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
in "OTTO'S WORDS", ...άρθρα του 'Οττο Ετικέτες:"OTTO'S WORDS", foroi, τσεπωνω, τσεπωνει, φορος, φοροι, φορολογια, ΤΟ ΚΟΛΟ, εκδοσεις, μετρα, νεφελιμ, νεα, οττο, otto, thoughts
Φόρος στα ποτά – φόρος στα τσιγάρα – φόρος στη βενζίνη – φόρος στη ζωή μας, στην αναπνοή μας… Πληρώνουμε και δεν μιλάμε και πληρώνουμε πάνω στα προς πληρωμή τα extra πληρωτέα και μετά όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις ξεπουλιούνται σε ιδιώτες.
Τελικά που πάνε όλα αυτά? Και μην μου πείτε ότι τρώτε το παραμύθι για την ευημερία της χώρας. Μια χώρα ευημερεί όταν ευημερούν οι πολίτες της, έτσι δεν είναι? Και μάλλον οι Έλληνες δεν ευημερούν – έχουν αρχίσει να ζουν για να δουλεύουν και να χαίρονται όταν απολαμβάνουν τα αυτονόητα. Σαν να εξισωνόμαστε με τα της Ευρώπης – σαν να χάνουμε αυτήν την διαφορετικότητα αυτήν που λένε οι ξένοι – Ελλάδα – Ελληνική κουλτούρα.
Όλα τελικά είναι κύκλος – τα πράγματα ανακυκλώνονται σύμφωνα με τις εκάστοτε συνθήκες και οι ιδέες επιβάλλονται έμμεσα χωρίς κανείς να το καταλαβαίνει.
Τελικά ποιος είναι πίσω απ’ όλα αυτά? Γιατί δεν μπορεί, κάποιος πρέπει να τα τσεπώνει. Όλα είναι τόσο στρωτά σχεδιασμένα – τόσο ομοιόμορφα και τόσο περιοδικά. Ίσως να’ ναι τα Νεφελίμ του Λιακόπουλου ίσως να’ ναι…μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ, απλά θα αναρωτιόμαστε εικάζοντας
– όσοι έχουν απομείνει να αναρωτιούνται τελικά…
OTTO
*περισσότερα από τον Οtto εδώ
ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΘΥΜΑ
06 Ιαν 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
in "OTTO'S WORDS", ...άρθρα του 'Οττο Ετικέτες:"OTTO'S WORDS", ΤΟ ΚΟΛΟ, εκδοσεις, otto, underground
Είναι κάποιες στιγμές που ακούγοντας ερωτήσεις και σκέψεις του στυλ «πάντα αναρωτιόμουν για πιο λόγο γίνεται η πορεία του πολυτεχνείου» η του στυλ «5-10 κωλόπαιδα κλείνουν το δρόμο, επιτρέπεται?» αναρωτιέσαι τελικά φταίει ο θύτης η το θύμα?
Σε θέλουν να είσαι έτσι – χωρίς προσωπική κρίση – χωρίς πρωτοβουλία – να μην μπορείς να εκθέσεις καμία άποψη διαφορετική, κανένα όχι, κανένα δεν θέλω…είναι δεδομένο ότι αυτό τους βολεύει…
Εσύ όμως τι κάνεις?
Τι είναι τελικά η ζωή?
Φαΐ – Κακά – Σεξ – Καλοπέραση και τέλος…?
Γι’ αυτό είμαστε πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη? Δηλαδή όλο αυτό το μυαλό που θεωρητικά είναι αυτό που μας κάνει διάφορους από τα υπόλοιπα ζώα…
Φταίει και το θύμα λοιπόν…γιατί αν έλεγες ότι σε λένε Χ – είσαι ένας ξεχωριστός άνθρωπος με τα δικά του ιδανικά – τα δικά του θέλω – τα όχι του –τις απόψεις του – τα λάθη του – τα κολλήματα του…ε τότε νομίζω ότι και οι θύτες σου δεν θα εύρισκαν τόσο πρόσφορο έδαφος να κάνουν του κεφαλιού τους. Σίγουρα θα έψαχναν να βρουν λύση και σε αυτό αλλά όπως και να έχει δεν θα έκανες την ζωή τους τόσο εύκολη όσο τώρα.
Γιατί τώρα βρίσκουν τον δρόμο εύκολα…πατάνε πάνω στην άγνοια-στην αδιαφορία-στην παθητικότητα-και κάνουν πραγματικά ότι θέλουν. Σου δίνουν την εντύπωση ότι φροντίζουν για σένα ότι δεν χρειάζεται να κάνεις πολύπλοκες σκέψεις αλλά να κοιτάς να περνάς καλά και τίποτα παραπάνω. Και εσύ το κάνεις και κάθεσαι στην πολυθρόνα απαθής και η μόνη αντίδραση είναι που και που να τους βρίσεις έτσι για να νιώσεις ότι και εσύ είσαι αντίθετος αλλά δεν μπορείς να κάνεις κάτι ουσιαστικό και αυτό το πιστεύεις και δεν σε ενδιαφέρει να μπεις στην διαδικασία να ψάξεις τελικά αν μπορείς να κάνεις κάτι πιο δραστήριο-πιο ενεργητικό.
Φταίει λοιπόν και το θύμα. Εννοείται πως πάντα ο θύτης είναι ο πρώτος φταίχτης αλλά…
Γιατί να είσαι μια ζωή το θύμα? Και μην μου πεις πως δεν το βλέπεις…
Είμαι και εγώ ένα θύμα που φταίει. Ξέρω πώς να μιλάω σε θύματα…
<< Dream on…>>
OTTO
…ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ
06 Ιαν 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
in "OTTO'S WORDS", ...άρθρα του 'Οττο Ετικέτες:"OTTO'S WORDS", χριστουγεννα, ΤΟ ΚΟΛΟ, εκδοσεις, otto
Χριστούγεννα – φωτάκια – δεντράκια – καμπανούλες – στολισμένοι δρόμοι –και όλοι είναι χαρούμενοι και όλοι είναι ευδιάθετοι και ευχές και δώρα και τα μαγαζιά γεμάτα και κάλαντα και μπαίνει και ο καινούργιος χρόνος γεμάτος υποσχέσεις και βεγγαλικά και πυροτεχνήματα και άλλες καινούργιες ευχές και να τα μπουκάλια να ανοίγουν στα μαγαζιά…
Λες και κάτι άλλαξε και όμως ακόμη μετράς τα χρήματα στο πορτοφόλι ένα ένα – ο γιος σου πάλι δεν βρήκε κάποια θέση εργασίας – ο άντρας σου θα γυρίσει σπίτι στις 7 και μετά θα πάει να κάνει ιδιαίτερα στη κόρη του γείτονα γυρίζοντας σπίτι για ύπνο – Τίποτα δεν άλλαξε και ούτε και θα αλλάξει αφού εσύ δεν αλλάζεις μυαλά.
Καλές γιορτές λοιπόν…
OTTO
